Το πρόβλημα με τους κομισάριους και η εκπληκτική ατάκα που ειπώθηκε σε ματς εθνικών κατηγοριών!!!

Takeaways  : Όταν η γραμματεία «κρίνει» τον αγώνα

Ο κομισάριος δεν είναι διακοσμητικός. Είναι η τελευταία άμυνα πριν γίνει το λάθος… μοιραίο.

Τι πρέπει να θυμάσαι

• Ένα λάθος στα 24'', στις αλλαγές ή στο φύλλο αγώνα αρκεί για να αλλοιώσει ρυθμό και αποτέλεσμα.

• Ο κομισάριος είναι εκεί για πρόληψη, όχι για “καταγραφή μετά την καταστροφή”.

• Στα κρίσιμα παιχνίδια, η εμπειρία στην γραμματεία είναι ασφάλεια. Η απειρία είναι ρίσκο.

• Πρώην διαιτητές και έμπειροι table officials “διαβάζουν” το παιχνίδι καλύτερα άλλους που δεν γνωρίζουν ούτε τα στοιχειώδη.

Μήνυμα: Ένα λάθος αρκεί...

Διάβασε σχετικά

• Σκάνδαλο προ των πυλών; Η καταγγελία που ταράζει την ΕΟΚ...

  Όταν οι ισορροπίες τρίζουν, η αξιοπιστία μετράει διπλά.

• Η αποχώρηση των διαιτητών και η επιστράτευση των αστυνομικών αρχών

  Μια ιστορία που δείχνει πώς η ένταση μπορεί να ξεφύγει.

• Ο Κομιστής ξύπνησε και δεν θα μείνει τίποτα στο σκοτάδι...

  Το παρασκήνιο που “μιλάει” όταν όλοι σωπαίνουν.

• Υψηλόβαθμος στην ΕΟΚ, ισχυρός ανήρ σε ομάδα Elite...

  Δεν δηλώθηκε στο Φ.Α, αλλά βρέθηκε στον πάγκο. Και αυτό λέει πολλά.

Μπες στο Grizoilikoi

 

Σε ένα παιχνίδι που κρίνεται στο δέκατο του δευτερολέπτου, όλα τα βλέμματα πέφτουν πάνω στον παίκτη που σουτάρει ή στον διαιτητή που σφυρίζει. Όμως, στην καρδιά της γραμματείας υπάρχει ένας άνθρωπος που αποτελεί την τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στο χάος: Ο κομισάριος. Κι αν σας μεταφέρουμε την ατάκα κομισάριου σε πρόσφατο αγώνα εθνικών κατηγοριών του τύπου: "ποια ομάδα είναι η γηπεδούχος;", καταλαβαίνετε ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και δεν αρκεί ο κομισάριος να αποτελεί "το μάτι και το αυτί" ενός προέδρου ή της ΚΕΔ. 

Ο ρόλος του δεν είναι απλώς τυπικός, ούτε «γραφειοκρατικός» αλλά ουσιαστικός. Γι' αυτό και πρέπει να έχει μια οντότητα στο τραπέζι της γραμματείας και διαιτητές, κριτές θα πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι γνωρίζει τους κανονισμούς...

Η λέξη - κλειδί για τον κομισάριο είναι μία: πρόληψη. Είναι ο μόνος που έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να σηκώσει το χέρι και να πει “σταματάμε”, όταν δει ότι κάτι δεν πάει σωστά. Ταυτόχρονα, είναι ο διαχειριστής της κρίσης στη γραμματεία. Σε αγώνες με “ηλεκτρισμένους” πάγκους, ένταση στους βοηθούς προπονητών, φωνές και πίεση πάνω στον σημειωτή, ο κομισάριος είναι αυτός που βάζει τάξη.

Ελέγχει ότι οι αλλαγές γίνονται κανονικά, ότι οι παίκτες που περνούν στο παρκέ είναι δηλωμένοι, ότι κανείς δεν παίζει με το “γκρίζο” των κανονισμών. Γι’ αυτό και η επιλογή κομισάριων δεν μπορεί να αποτελεί λεπτομέρεια. Πρόκειται για κομβικό ζήτημα αξιοπιστίας. 

Η παρουσία κομισάριων αμφίβολης εμπειρίας σε κρίσιμα παιχνίδια μπορεί να τα “τινάξει στον αέρα”, όχι απαραίτητα από κακή πρόθεση, αλλά από αδυναμία να αντιληφθούν το λάθος εγκαίρως και να το διορθώσουν στη σωστή στιγμή. Για αυτό πάγια οδηγία είναι να αξιοποιούνται πρώην διαιτητές ή έμπειροι table officials. Άνθρωποι που έχουν ζήσει την πίεση, ξέρουν το πρωτόκολλο, διαβάζουν τη ροή του αγώνα, δεν μπερδεύονται. Όχι αθλητές, προπονητές ή παράγοντες, και ακόμη περισσότερο όχι εν ενεργεία παράγοντες που, όσο κι αν θέλουν, μπορεί στο μυαλό τους να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις. Πολλώ δε μάλλον, υπάλληλοι της ΕΟΚ, των ενώσεων και των Τοπικών Επιτροπών οι οποίοι πέρα από τα θέματα ηθικής τάξης, δεν γνωρίζουν τα βασικά...