Το ψυχολογικό βάρος του διαιτητή και η άνιση αντιμετώπιση...

 

 

Η χειρονομία του Λούκα Ντόντσιτς προς τους διαιτητές στον αγώνα των Λέικερς με τους Νικς δεν ήταν μια απλή έκρηξη θυμού, αλλά ευθεία επίθεση στον πυρήνα της αθλητικής ακεραιότητας. Το πρόστιμο των 50.000 δολαρίων μπορεί να φαντάζει πενιχρό μπροστά στα 45,9 εκατομμύρια του συμβολαίου του, όμως η ηθική ζημιά είναι ανυπολόγιστη.

Για τον διαιτητή, η κίνηση που υπονοεί χρηματισμό είναι η απόλυτη «ύβρις». Αντίθετα ένα «γαλλικό» ή μια έντονη διαμαρτυρία για ένα φάουλ θεωρούνται μέρος της έντασης, η συγκεκριμένη χειρονομία μετατοπίζει το κέντρο βάρους από το λάθος στην πρόθεση. Ο διαιτητής παύει να είναι ο άρχοντας του αγώνα και μετατρέπεται σε «στόχο» συνομωσιολογίας. Τη στιγμή εκείνη, η ψυχολογία του κλονίζεται: αν σφυρίξει υπέρ του παίκτη στη συνέχεια, θα φανεί σαν να φοβήθηκε ή αν σφυρίξει κατά, είναι σαν να εκδικείται. Η χειρονομία αυτή «δολοφονεί» την αντικειμενικότητα της τριάδας.

Τι λένε οι ψυχολόγοι για την κίνηση του Ντόντσιτς; Πως μεταφράζεται; Κάθε παίκτης που καταφεύγει σε μια τέτοια, απολύτως απαράδεκτη, προσπαθεί να βγάλει προς τα έξω το συναίσθημά του. Ουσιαστικά αποτελεί αδυναμία ελέγχου των παρορμήσεων ενός από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο, όταν νιώσει αδικία. Γνωρίζοντας βεβαίως ότι θα του επιβληθεί απλά ένα πρόστιμο.  

Αντίθετα, στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, η αντίδραση θα ήταν σαρωτική. Ενώ το NBA συχνά «χαϊδεύει» τους σταρ για χάρη του θεάματος, στην Euroleague η μηδενική ανοχή ή "zero tolerance" όπως λένε στα χωριά μας, είναι ευαγγέλιο. Η ποινή δεν θα περιοριζόταν σε πρόστιμο, αλλά θα συνοδευόταν από αποκλεισμό τουλάχιστον 2-3 αγωνιστικών, καθώς η λίγκα προστατεύει με φανατισμό την εικόνα της από κάθε υπόνοια διαφθοράς.