Η έλλειψη διαφάνειας στους διαιτητές στα ντέρμπι Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού

Η ΚΕΔ αλλάζει πρακτική μόνο στα ντέρμπι και εκθέτει τη διαφάνεια, την αξιοπιστία και τον θεσμικό της ρόλο.

 

Η απόφαση της ΚΕΔ να ανακοινώνει τους διαιτητές μόλις μία ώρα πριν από τα παιχνίδια της αγωνιστικής, όπου περιλαμβάνει το ντέρμπι Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, δεν είναι απλώς μια διαφορετική πρακτική. Είναι μια επιλογή που δημιουργεί ερωτήματα, προβληματισμούς και κυρίως πλήττει την εικόνα της διαφάνειας που οφείλει να έχει ένα ανώτατο όργανο διαιτησίας.

Διότι στις υπόλοιπες αγωνιστικές, η διαδικασία είναι συγκεκριμένη και γνωστή. Οι ορισμοί δημοσιοποιούνται κάθε Παρασκευή πρωί στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ. Μια πρακτική που επιτρέπει σε όλους να γνωρίζουν εγκαίρως τους διαιτητές, να υπάρχει χρόνος για αξιολόγηση και, φυσικά, για αντιδράσεις. Όταν όμως υπάρχει ντέρμπι Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, η ΚΕΔ αλλάζει στάση. Οι ορισμοί γίνονται… μυστικοί μέχρι την τελευταία στιγμή.

Τι δείχνει αυτή η διαφοροποίηση; Ότι η ΚΕΔ φοβάται τις αντιδράσεις. Και κυρίως τις αντιδράσεις που ενδέχεται να προκύψουν για τον ορισμό των διαιτητών στο μεγάλο ντέρμπι. Μια κίνηση που μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια αποφυγής πίεσης, παρά με θεσμική επιλογή.

Αλλά είναι αυτός ο ρόλος ενός ανώτατου οργάνου διαιτησίας; Να προσαρμόζει τη διαδικασία ανάλογα με τη δυσκολία του αγώνα; Να επιλέγει τη σιωπή όταν περιμένει αντιδράσεις; Αντί να ενισχύεται η διαφάνεια, επιλέγεται η μυστικότητα. Και η μυστικότητα στον αθλητισμό σπάνια λειτουργεί υπέρ της αξιοπιστίας.

Η ΚΕΔ οφείλει να λειτουργεί με σταθερούς κανόνες. Με ενιαία πρακτική για όλες τις αγωνιστικές. Διαφορετικά, δημιουργείται η εντύπωση ότι τα ντέρμπι αντιμετωπίζονται διαφορετικά, όχι αγωνιστικά αλλά διοικητικά. Και αυτή η εικόνα δεν βοηθά κανέναν. Ούτε τη διαιτησία, ούτε το πρωτάθλημα, ούτε τους ίδιους τους διαιτητές που μπαίνουν στο παρκέ με αυξημένη καχυποψία.

Γιατί τελικά, όταν αλλάζεις τη διαδικασία μόνο για ένα παιχνίδι, είναι σαν να παραδέχεσαι ότι υπάρχει πρόβλημα. Και όταν το ανώτατο όργανο διαιτησίας δείχνει να φοβάται τις αντιδράσεις, τότε το μήνυμα που περνά είναι ακόμη πιο ανησυχητικό.

Η διαφάνεια δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά. Ούτε η αξιοπιστία να αλλάζει ανάλογα με το πρόγραμμα. Και μέσα σε όλα αυτά, γεννάται ένα εύλογο ερώτημα.

ΥΓ: Αλήθεια, ο πρόεδρος τι λέει;