Βαρύ πένθος για παράγοντα διαιτησίας...

Δύσκολες ώρες για τον παράγοντα διαιτησίας Κυριάκο Ταβουλαρέα μετά την κοίμηση του ηγουμένου Χρυσοστόμου στους Αγίους Τόπους.

 

Όταν έρχεται ο θάνατος και χτυπάει την πόρτα των δικών σου ανθρώπων, όλα τα υπόλοιπα περισσεύουν. Μπροστά στην απώλεια μένει μόνο ο άνθρωπος και το κενό που αφήνει πίσω του εκείνος που φεύγει. Δύσκολες ώρες περνάει ο Κυριάκος Ταβουλαρέας, πρώην διαιτητής και μέλος της ΚΕΔ, καθώς έφυγε από τη ζωή ένας δικός του στυλοβάτης, ο γέροντας Χρυσόστομος Ταβουλαρέας. Ο πρώτος ξάδελφός του.

Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου εκοιμήθη ο γέροντας Χρυσόστομος Ταβουλαρέας, ο ηγούμενος της ιστορικής μονής του Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτου, από τα πλέον εμβληματικά προπύργια του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Άνθρωπος με καταγωγή από τη σκληροτράχηλη Μάνη, κουβαλούσε μέσα του εκείνο το πείσμα και την αγάπη για τον τόπο και τις ρίζες του που δεν λύγισαν ποτέ, ούτε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες της ερήμου. Δεν ήταν ένας συνηθισμένος καλόγερος κλεισμένος σε τέσσερις τοίχους. Ήταν μια ζωντανή ασπίδα για την ελληνορθόδοξη παρουσία στους Αγίους Τόπους.

Έγινε γνωστός σε ολόκληρο το Ισραήλ και την Παλαιστίνη γιατί δεν ξεχώριζε ανθρώπους. Άνοιγε την πόρτα του μοναστηριού και έδινε ψωμί στους πεινασμένους, προστάτευε φτωχές φαμίλιες, έβρισκε δουλειές για τα νέα παιδιά, στάθηκε ακούραστος φύλακας για τους γέροντες μοναχούς. Χωρίς φανφάρες και χωρίς κάμερες, αναστήλωσε μοναστήρια και πάλεψε με θεούς και δαίμονες για να μη χαθεί ούτε σπιθαμή από τη γη του Πατριαρχείου μέσα σε έναν τόπο διαρκών εντάσεων.

Για τον Κυριάκο Ταβουλαρέα, η απώλεια αυτή δεν είναι απλώς ένα οικογενειακό πένθος. Είναι το τέλος ενός ολόκληρου κόσμου αξιών και μιας πνευματικής αναφοράς που τον συνόδευε σε κάθε του βήμα. Η απώλεια του γέροντα Χρυσοστόμου αφήνει φτωχότερο τον ελληνισμό των Αγίων Τόπων και βαρύ το φορτίο για την οικογένειά του. Ειλικρινή συλλυπητήρια στον Κυριάκο Ταβουλαρέα για τον δικό του άνθρωπο, με τη βεβαιότητα ότι η διαδρομή και το έργο ζωής του Μανιάτη ηγουμένου θα παραμείνουν ανεξίτηλα.