Μάθημα αξιοπρέπειας από τη Λιθουανία που πρέπει να παίρνει ο Β. Λιόλιος... (οι 2 κατηγοριες προέδρων)

Η παραίτηση του προέδρου στη Λιθουανία δείχνει τι σημαίνει ευθιξία. Ηχηρό μήνυμα προς τον Βαγγέλη Λιόλιο και τη διοίκηση της ΕΟΚ.

Ξεκινώ κατευθείαν από τα βαθιά νερά. Υπάρχουν 2 κατηγορίες παραγόντων: αυτοί που αγαπούν το άθλημα κι αυτοί που αγαπούν την εξουσία. Αν ρωτήσεις οιονδήποτε φίλαθλο σε ποια κατηγορία κατατάσσει τον Βαγγέλη Λιόλιο, θα απαντήσει χωρίς καν να το σκεφθεί...   

Πάμε τώρα, στη Λιθουανία όπου το μπάσκετ είναι θρησκεία. Δεν είναι μαγαζί κανενός, ούτε πεδίο για να πουλάνε μούρη παράγοντες και παραγοντίσκοι. Εκεί, όταν η κατάσταση στραβώσει και μυρίσει καμένο, ο επικεφαλής δεν ψάχνει εξιλαστήρια θύματα ούτε κρύβεται πίσω από ανακοινώσεις. Βγαίνει μπροστά, αναλαμβάνει το βάρος και πάει στο σπίτι του.

Ο πρόεδρος της λιθουανικής ομοσπονδίας, ο Μιντάουγκας Μπαλτσιούνας, είδε ότι το πράγμα δεν τραβάει άλλο. Οι δημόσιες επιθέσεις, η τοξικότητα και η πίεση έφτασαν σε σημείο που έκαναν ζημιά στο ίδιο το άθλημα. Τι έκανε λοιπόν ο άνθρωπος; Δεν έβγαλε διαγγέλματα, δεν άρχισε να απειλεί θεούς και δαίμονες. Ανακοίνωσε στα ίσια ότι αναστέλλει τα καθήκοντά του, παραδίδει τις εξουσίες στον αντιπρόεδρο όπως προβλέπει το καταστατικό και αποχωρεί για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Το είπε καθαρά: για να εκτονωθεί η κρίση και να ασχοληθεί ξανά ο κόσμος με το παιχνίδι στο παρκέ.

Εδώ στην Ελλάδα, όμως, τέτοια μαθήματα ευθιξίας μοιάζουν με ανέκδοτο. Στο βασίλειο της ΕΟΚ, ο Βαγγέλης Λιόλιος ακούει την καμπάνα της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού να βαράει αλλά σφυρίζει αδιάφορα. Στην πιάτσα των γκρι γίνεται χαμός. Εξώδικα σκάνε βροχή, η διαιτησία βρίσκεται σε ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο, οι καταγγελίες για αυθαιρεσίες και υπόγειες μεθοδεύσεις πάνε κι έρχονται, κι εκείνος συμπεριφέρεται σαν να μην τρέχει τίποτα.

Αυτή είναι η τεράστια διαφορά ανάμεσα σε έναν παράγοντα που αγαπάει πραγματικά το μπάσκετ και σε κάποιον που αγαπάει την εξουσία του. Ο Λιθουανός κατάλαβε ότι πάνω από το πρόσωπό του υπάρχει το άθλημα. Δεν δίστασε να κάνει πίσω για να σώσει την παρτίδα. Στο δικό μας μαγαζί, αντί για γενναίες αποφάσεις, βλέπουμε ένα διαρκές πείσμα. Η διοίκηση της ΕΟΚ μοιράζει ρόλους, στήνει επιτροπές, καταργεί όργανα και νομίζει ότι θα μείνει στο απυρόβλητο επ' άπειρον.

Η ουσία του πράγματος είναι αμείλικτη. Η εξουσία είναι γλυκιά, αλλά η καρέκλα δεν είναι κληρονομιά κανενός. Όταν το οικοδόμημα τρίζει και ο κόσμος βράζει, η επιμονή να μένεις καρφωμένος στο θρόνο δεν είναι μαγκιά. Είναι θεσμική ανικανότητα.

Ο Μπαλτσιούνας έδειξε πώς φεύγει ένας κύριος όταν καταλάβει ότι έγινε μέρος του προβλήματος. Στην Αθήνα, ο ισχυρός άνδρας της ομοσπονδίας συνεχίζει να πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο. Μόνο που η ιστορία στο μπάσκετ έχει δείξει ότι όποιος δεν ακούει την καμπάνα στην ώρα της, στο τέλος τον πλακώνει το καμπαναριό.