Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος περνά στην αντεπίθεση με αποδείξεις στις αρχές. Το παρασκήνιο, η υπόθεση Μπερτομέου και η κάθαρση στη διαιτησία.
Ρίχνεις δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε ένα άθλημα και περιμένεις να παίζεται στα ίσια πάνω στο παρκέ. Έτσι λειτουργεί η λογική του επενδυτή. Στην Ελλάδα όμως του μπάσκετ, όπως και στα ευρωπαϊκά παρασκήνια, η κανονικότητα πάει περίπατο. Όταν ένας επιχειρηματίας, όταν ένας παράγοντας πληρώνει για να φέρει παίκτες πρώτης γραμμής, να γεμίσει γήπεδα και να φτιάξει προϊόν ευρωπαϊκού επιπέδου, κάποιοι άλλοι προτιμούν τα σκοτεινά δωμάτια, τα τηλεφωνήματα της νύχτας και τους μηχανισμούς της σφυρίχτρας.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν είναι χθεσινός σε αυτή την ιστορία. Το έργο το ξέρει απ' έξω και ανακατωτά. Έπαιξε μόνος του απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα. Τότε που φώναζε για τον Τζόρντι Μπερτομέου και η πλειοψηφία σφύριζε αδιάφορα. Τότε που όλοι έλεγαν ότι τα βάζει με ανεμόμυλους και τελικά ο Ισπανός πανίσχυρος παράγοντας είδε την πόρτα της εξόδου κακήν κακώς. Δικαίωση απόλυτη, γραμμένη με νούμερα, συμβόλαια και επίσημες αποφάσεις.
Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά σε άλλη πίστα. Την ελληνική. Το μήνυμα που έστειλε δεν ήταν απλώς μια απλή έκρηξη της στιγμής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ήταν ξεκάθαρη θεσμική προειδοποίηση. Όταν αναφέρει ότι οι αποδείξεις έφτασαν στις αρμόδιες αρχές, δεν μιλάει στον αέρα. Το παρασκήνιο βοά εδώ και καιρό για φακέλους που συγκεντρώνουν στοιχεία για:
- Περίεργες διαιτησίες ακόμα και σε πρωταθλήματα που δεν υπάγονται απευθείας στην ΕΟΚ...
- Επιλεκτικούς ορισμούς...
- Πρόσωπα που νέμονται θέσεις εξουσίας λειτουργώντας με δύο μέτρα και δύο σταθμά...
- Πρόσωπα φλικού περιβάλλοντος που συνομιλούν με διαιτητές...
- Σύγκρουση συμφερόντων στις συμβάσεις που υπογράφονται...
- Άμεσοι συνεργάτες που ιδρύουν εταιρίες και υπογράφουν συμβάσεις...
- Πρώην αθλητές συγκεκριμένης ομάδας που ιδρύουν εταιρίες και συνεργάζονται με τον πρόεδρό τους...
- Εταιρίες που έχουν γραφείο στο σπίτι τους και εισπράττουν χιλιάδες ευρώ...
Η ουσία βρίσκεται στο ποιος τολμάει να σπάσει το απόστημα. Στο ελληνικό μπάσκετ βολεύτηκαν πολλοί με την τακτική της σιωπής. Ομάδες που περιμένουν στη γωνία, παράγοντες που φοβούνται το κόστος της διαιτησίας και διαιτητικά όργανα που λειτουργούν σαν κλειστές κάστες ανεξέλεγκτες από κάθε έλεγχο. Όταν όμως ένας ισχυρός παίκτης αποφασίζει να πάει το παιχνίδι μέχρι τέλους, οι ισορροπίες τρίζουν. Δεν μιλάμε απλώς για ένα σφύριγμα ή για ένα φάουλ που δεν δόθηκε. Μιλάμε για τη θεσμική κάθαρση που απαιτείται ώστε να σταματήσει η διαιτησία να αποτελεί εργαλείο επιβολής ισχύος.
Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ξέρουν ότι οι αναφορές στη Δικαιοσύνη δεν είναι επικοινωνιακό τρικ. Είναι το επόμενο βήμα μιας στρατηγικής που στοχεύει να βγάλει στο φως όλα όσα συζητούνται στα αποδυτήρια και στα δημοσιογραφικά γραφεία χαμηλοφώνως. Το μπάσκετ χρειάζεται καθαρούς κανόνες για να επιβιώσει. Χωρίς σκιές, χωρίς περίεργες εύνοιες και χωρίς ανθρώπους που νομίζουν ότι το άθλημα τους ανήκει. Ο δρόμος άνοιξε και αυτή τη φορά τα ψέματα τελείωσαν.
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ
Η παρέμβαση Γιαννακόπουλου σηματοδοτεί επίσημη εμπλοκή των αρχών με φακέλους και αποδεικτικά στοιχεία για τα κακώς κείμενα του μπάσκετ.
Η υπόθεση Μπερτομέου λειτουργεί ως οδηγός για τη στρατηγική σύγκρουσης με κατεστημένα κέντρα εξουσίας και διαιτησίας.
Το μήνυμα ξεκαθαρίζει πως η υπόθεση δεν θα μείνει σε επικοινωνιακό επίπεδο αλλά θα φτάσει σε πλήρη δικαστική διερεύνηση.


COMMENTS