Πώς το σύστημα Λιόλιου χρησιμοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη και την ψηφιακή πλατφόρμα της ΕΟΚ για τον απόλυτο έλεγχο σε διαιτησία, ενώσεις και εκλογές.
Σημασία δεν έχει αν το λογισμικό είναι προηγμένο ούτε αν ο αλγόριθμος υπόσχεται λύσεις από το μέλλον. Αυτά είναι παραμύθια για να τσιμπάνε οι αφελείς. Σημασία έχει ποιο χέρι κινεί τα πλήκτρα, ποιο μυαλό δίνει τις εντολές και ποιο είναι το πραγματικό ταμείο στο τέλος της ημέρας. Όλα τα υπόλοιπα είναι βιτρίνα για το πόπολο.
Ο Βαγγέλης Λιόλιος έστησε το απόλυτο αφήγημα εκσυγχρονισμού για να κάνει κουμάντο από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Πρώτα ήρθαν οι ενώσεις του μπάσκετ. Τις έπνιξε οικονομικά με το πρόσχημα της εξυγίανσης, περικόπτοντας κονδύλια με νούμερα που δεν πατούσαν πουθενά. Μετά ήρθε η περίφημη ηλεκτρονική πλατφόρμα. Μας πούλησαν τεχνητή νοημοσύνη και αδιάβλητες διαδικασίες, για να εμφανίσουν ως αντικειμενική επιλογή αυτό που στην πραγματικότητα ήταν ωμή εκκαθάριση. Όποιος δεν ήταν αρεστός, απλώς εξαφανιζόταν από την οθόνη με ένα πάτημα του κουμπιού.
Στο κομμάτι των διαιτητών το έργο απογειώθηκε. Το παραμύθι του αυτόματου ορισμού χρησιμοποιήθηκε για να καταργήσει κάθε έννοια θεσμικής ισορροπίας. Δεν του έφτανε να ελέγχει τα πρόσωπα. Ήθελε το απόλυτο προσωποπαγές καθεστώς σε κάθε σφύριγμα, παρακάμπτοντας τη στοιχειώδη φιλοσοφία και τον ρόλο που οφείλει να έχει η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας. Κανονικό control freak. Έκανε σημαία την τεχνολογία για να επιβάλει τον πιο παλαιοκομματικό συγκεντρωτισμό που είδε ποτέ το άθλημα. Ένα κράτος εν κράτει όπου τίποτα δεν κινείται χωρίς την εντολή του αφεντικού.
Μόνο που η υπεροψία και η αλαζονεία πληρώνονται πάντα με τον ίδιο τρόπο. Μαζί με τον μέντορά του, τον Γιώργο Μαυραγάνη, πίστεψαν ότι το γήπεδο τους ανήκει για πάντα. Έπεισαν τα σωματεία να ακολουθήσουν τυφλά, αλλά στον δρόμο άρχισαν να γίνονται απρόσεκτοι. Όταν υποτιμάς τους πάντες και θεωρείς ότι κανείς δεν καταλαβαίνει το κόλπο, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Όποιος ξέρει από συστήματα, γνωρίζει πολύ καλά πόσο εύκολα διαβλητά γίνονται τα αποτελέσματα όταν η διαχείριση είναι στα χέρια ενός κλειστού πυρήνα. Η αλλοίωση της βούλησης δεν γίνεται πια στις κάλπες, αλλά στους σέρβερ.
Η ψηφιακή πρόοδος είναι χρήσιμη μόνο όταν υπηρετεί τη διαφάνεια. Όταν παραδίδεται στα χέρια μηχανισμών που τη βλέπουν σαν εργαλείο χειραγώγησης, καταλήγει σε μια καλοστημένη φάρσα. Όλα τα μεγάλα σύγχρονα σκάνδαλα της χώρας είχαν ψηφιακό μανδύα και τεχνολογικό άλλοθι. Από τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις γνωστές υποθέσεις των επιχειρηματικών ελέγχων, το μοτίβο είναι ίδιο. Τώρα απλώς ήρθε η σειρά της ομοσπονδίας να δείξει πώς μετατρέπεται ένας αλγόριθμος υποταγής σε εργαλείο εξουσίας.

COMMENTS