Ο ...σκακιστής Π. Φασούλας: Οι 2 κινήσεις, οι 3 λόγοι και 3 φόβοι για την τρίτη προσπάθεια στην ΕΟΚ

Γιατί επισκέφθηκε τον Γιάννη Βρούτση, ποιοι είναι οι πραγματικοί στόχοι του, τι φοβάται και η πρόσκληση στους «ανύπαρκτους» ακόμα υποψηφίους...

 

Η επίσκεψη στον αναπληρωτή Υπουργό Αθλητισμού, Γιάννη Βρούτση και η ταυτόχρονη πρόσκληση για «ευρεία συνάντηση υποψηφίων» στα γραφεία της ΕΟΚ εκ μέρους του μοναδικού, έως αυτή τη στιγμή, υποψήφιου προέδρου Παναγιώτη Φασούλα αποτελούν ένα προσεκτικά σχεδιασμένο πολιτικό και τακτικό ελιγμό εν μέσω της κρίσης που μαστίζει την Ομοσπονδία.   

Ο Παναγιώτης Φασούλας επιδίωξε τη συνάντηση με τον Γ. Βρούτση για τρεις κρίσιμους λόγους:
   

1. Εμφανιζόμενος δίπλα στο αρμόδιο μέλος της κυβερνήσεως, εκπέμπει την εικόνα του υπεύθυνου συνομιλητή που μεριμνά για τη διαφάνεια και τη νομιμότητα των εκλογών.
   
   
   
2. Εκμεταλλεύεται την απόφαση του Υπουργείου για αναστολή επιχορηγήσεων και οικονομικό έλεγχο, πλήττοντας την αξιοπιστία της απερχόμενης διοίκησης. 
   
   
   
3. Θέλει να εξασφαλίσει ότι η Πολιτεία θα εγγυηθεί τη δια ζώσης κάλπη μέσω του συστήματος e-Kούρος, εμποδίζοντας πιθανές μεθοδεύσεις
   
   
   
   Αν και τυπικά είναι ο μόνος που έχει διακηρύξει την υποψηφιότητά του, η δημόσια πρόσκληση προς άλλους επίδοξους διεκδικητές υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες: Κατά την προσωπική μας άποψη πρωτίστως  υποχρεώνει τους «αφανείς» ή διστακτικούς ενδιαφερόμενους να ανοίξουν τα χαρτιά τους ή να εκτεθούν στα ΜΜΕ. Θυμίζει την κίνηση του Μητσοτάκη με τη διαρροή περί πρόωρων εκλογών, όπου αναγκάστηκαν Τσίπρας και Καρυστιανού να ανακοινώσουν κόμμα... 
   
   Κατά δεύτερο, προβάλλει ένα προφίλ υπερκομματικό που βάζει «πρώτα το μπάσκετ», δηλώνοντας εμμέσως πως δεν εμμένει στην καρέκλα αν βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση. 
   
   
   Πάμε και στην επόμενη κίνηση, δηλαδή, να ζητήσει συνάντηση με υποψήφιους προέδρους στην αίθουσα «Γιώργος Κολοκυθάς» στα γραφεία της Ομοσπονδίας. Ουσιαστικά κάνει μια συμβολική κατάληψη του χώρου της διοίκησης, αμφισβητώντας έμπρακτα την εξουσία των αντιπάλων του. Οι στόχοι του είναι ξεκάθαροι και δεν αμφισβητούνται. Κατά πρώτο να συσπειρώσει τους δυσαρεστημένους αλλά και την ευρύτερη αντιπολίτευση, ώστε να ηγηθεί μιας ευρύτερης συμμαχίας φορέων (ΣΕΠΚ, ΠΣΑΚΚ, ΕΣΑΚΕ) και παραγόντων που ζητούν κάθαρση. Εν συνεχεία να επιβάλει τους δικούς του όρους (διαφάνεια, οικονομικός έλεγχος) στον δημόσιο διάλογο.   
   
   
   Και πάμε στο τελευταίο και ίσως το πιο σημαντικό: τι φοβάται ο τρις υποψήφιος πρόεδρος, ο οποίος έως και σήμερα έρχεται δεύτερος στις εκλογικές μάχες. Το πρώτο είναι ότι φοβάται μηχανισμούς και διαδικασίες που μπορεί να ελεγχθούν από το υφιστάμενο καθεστώς της ΕΟΚ. Το δεύτερο είναι τυχόν πολυδιάσπαση των αντικαθεστωτικών ψηφοδελτίων, όπου θα ευνοήσει τη συσπειρωμένη απερχόμενη διοίκηση. Το τρίτο που φοβάται είναι η πλήρης απώλεια εμπιστοσύνης του κοινού και των χορηγών λόγω του σκάνδαλου.