Το παρασκήνιο με τις λίστες της FIBA, το αίτημα Τανατζή και τα ερωτηματικά για την αποδοχή της θέσης στην ΕΟΕ από τον Παναγιώτη Φασούλα.
Δεν υπάρχει καμία έκπληξη. Να ξέρουμε τι λέμε. Όταν πλησιάζουν οι μέρες για τις διοικητικές κάλπες, το παρασκήνιο στο ελληνικό μπάσκετ φουντώνει. Ο Παναγιώτης Φασούλας επιτίθεται στο νέο διοικητικό συμβούλιο της ΕΟΚ, χαρακτηρίζοντάς το ως «θέατρο σκιών» και μιλάει για έλεγχο της διαιτησίας. Λογικό είναι η αράχνη να αγνοεί θέματα, μια και από τότε που δεν εκλέχθηκε έριξε ...μαύρη πέτρα στο ελληνικό μπάσκετ.
Το πράγμα είναι καθαρό. Στις 15 Δεκεμβρίου ολοκληρώνεται η προθεσμία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων των νέων διεθνών διαιτητών και κομισάριων στη FIBA. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, βλέποντας τις εξελίξεις, κινείται στο προσκήνιο και μέσω του εθνικού καθηγητή Γιώργου Τανατζή, έχει ήδη αποστείλει έγγραφο στη διεθνή ομοσπονδία ζητώντας παράταση μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου. Γιατί; Διότι τότε θα έχει αναδειχθεί η νέα διοίκηση. Απάντηση από τη FIBA δεν υπάρχει ακόμα, αλλά το χαρτί ταξίδεψε. Άρα, το να επισημαίνει για τη λίστα είναι τουλάχιστον ατυχές, αφού η προσωρινή διοίκηση έχει ζητήσει παράταση στην αποστολή της λίστας.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε τον Παναγιώτη Φασούλα. Ο παλαίμαχος διεθνής σέντερ αποτελεί το νέο μέλος της Ολομέλειας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, αντικαθιστώντας τον Βαγγέλη Λιόλιο. Πήγε στην ΕΟΕ, τον υποδέχτηκε ο πρόεδρος Ισίδωρος Κούβελος, παρουσία του γενικού γραμματέα Στέφανου Χανδακά και του Μανώλη Κατσιαδάκη, και έθεσαν ως στόχο την προετοιμασία για το Λος Άντζελες το 2028.
Εδώ, όμως, η λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά. Να ξέρουμε τι λέμε. Ο Φασούλας έχει βγει δημόσια και καταγγέλλει τη νυν διοίκηση της ΕΟΚ για «θέατρο σκιών» και έλεγχο της διαιτησίας. Κατεβαίνει υποψήφιος πρόεδρος για να ανατρέψει το καθεστώς. Και την ίδια ώρα, αποδέχεται τη θέση του εκπροσώπου της ίδιας αυτής διοίκησης στην ΕΟΕ.
Πώς γίνεται από τη μία να καταγγέλλεις τη διοίκηση Λιόλιου ως ακατάλληλη και από την άλλη να δέχεσαι να την εκπροσωπείς στα ανώτατα αθλητικά όργανα της χώρας; Ή είσαι απέναντι και συγκρούεσαι μέχρι τέλους ή αποδέχεσαι τα δώρα και γίνεσαι μέρος του συστήματος που κατά τα άλλα αναθεματίζεις. Δεν μπορείς να πατάς σε δύο βάρκες και να ζητάς από τον κόσμο του μπάσκετ να σε πιστέψει.
Ο Παναγιώτης Φασούλας ήταν ένας από τους καλύτερους αθλητές στη χώρα μας αλλά μια μέτρια επιλογή στην πολιτική. Ίσως διότι δεν έχει καταφέρει να συγχρονίσει το στόμα με το μυαλό. Τα όσα λέει με τα όσα πράττει. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι την περίοδο 1978–1982 ήταν μέλος της ΚΝΕ Το 1990 εκλέχθηκε πρώτος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με το συνδυασμό του Δημήτρη Φατούρου. Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην Α΄ Περιφέρεια Πειραιά. Το 2004 ήρθε και πάλι πρώτος σε σταυρούς στην ίδια περιφέρεια, χωρίς, όμως, να καταφέρει να εκλεγεί λόγω του εκλογικού νόμου. Στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006 εκλέχτηκε Δήμαρχος Πειραιά για μια θητεία. Τώρα μας λέει ότι ο Λιόλιος δεν στηρίζονταν από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας...
.webp)
ΠΙΣΤΕΥΩ
ΑπάντησηΔιαγραφήΦασούλας: Οι αντιφάσεις δεν είναι διοικητικό σχέδιο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Παναγιώτης Φασούλας μπορεί να υπήρξε ένας σπουδαίος αθλητής, αλλά η αθλητική του διαδρομή δεν αποτελεί διαβατήριο διοικητικής επάρκειας. Άλλο να πετυχαίνεις μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου και άλλο να μπορείς να διοικήσεις έναν οργανισμό όπως η ΕΟΚ.
Οι δημόσιες καταγγελίες περί «θεάτρου σκιών» και ελέγχου της διαιτησίας, σε συνδυασμό με την αποδοχή της θέσης του εκπροσώπου της ίδιας διοίκησης στην ΕΟΕ, δεν συνιστούν απλώς αντίφαση, απλά, αποκαλύπτουν σοβαρό έλλειμμα πολιτικής και θεσμικής συνέπειας. Τελικά, είσαι απέναντι στον Λιόλιο ή συνεργάζεσαι μαζί του όταν η θέση προσφέρεται;
Η ΕΟΚ, όμως, δεν είναι ούτε πεδίο προσωπικής αποκατάστασης ούτε σκαλοπάτι για πολιτικές φιλοδοξίες. Το ελληνικό μπάσκετ έχει πληρώσει ακριβά τις διοικητικές ανεπάρκειες και δεν έχει την πολυτέλεια να πειραματιστεί ξανά. Δεν χρειάζεται έναν πρόεδρο που απλώς αναγνωρίζεται από το παρελθόν του ως αθλητής ή που γνωρίζει να καταγγέλλει τους άλλους. Χρειάζεται έναν διοικητικό ηγέτη με αποδεδειγμένη ικανότητα, σχέδιο, γνώση, συνέπεια και καθαρή θεσμική στάση. Και μέχρι σήμερα, ο Φασούλας δεν έχει πείσει ότι διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά.
Η προεδρία της ΕΟΚ δεν είναι τιμητικός τίτλος ούτε βραβείο αναγνώρισης μιας μεγάλης αθλητικής καριέρας. Είναι ευθύνη. Και αυτή δεν την κερδίζεις με το όνομα, τις καταγγελίες και τις δημόσιες εμφανίσεις, αλλά με διοικητική επάρκεια.