Η ΕΟΚ σηκώνει το γάντι: «Πόρτα» στον Φασούλα...

Η σκληρή θεσμική απάντηση του Δ.Σ. της ΕΟΚ στον Παναγιώτη Φασούλα με δύο επίσημες επιστολές.

 

Σε πλήρη θεσμική αντεπίθεση πέρασε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, απαντώντας με δύο επίσημες επιστολές στις κινήσεις και τις αιτιάσεις του Παναγιώτη Φασούλα ενόψει των εκλογών της 20ής Δεκεμβρίου 2026. Υπό την υπογραφή του Προέδρου Άγγελου Παπανικολάου, η Ομοσπονδία επιδιώκει να θωρακίσει το κύρος της, απορρίπτοντας τόσο το αίτημα παραχώρησης της αίθουσας «Γιώργος Κολοκυθάς» όσο και τις αιχμές περί αδιαφάνειας στη διαδικασία. Οι Γκρίζοι Λύκοι είχαν αποκαλύψει τους λόγους...

1. Το «όχι» στην αίθουσα «Γιώργος Κολοκυθάς» και η θεσμική ουδετερότητα

Στην πρώτη επιστολή, η ΕΟΚ απορρίπτει το αίτημα του κ. Φασούλα για τη διεξαγωγή ανοιχτής συζήτησης με υποψηφίους και ΜΜΕ στα γραφεία της στο Μαρούσι την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου. Το επιχείρημα της διοίκησης εδράζεται στην αρχή της αυστηρής ουδετερότητας και ίσης μεταχείρισης. Η ΕΟΚ τονίζει ότι ως διοργανώτρια αρχή των εκλογών δεν μπορεί να διαθέτει υποδομές, προσωπικό ή μέσα για προεκλογικές εκδηλώσεις κανενός υποψηφίου, ούτε καν μελών του νυν ΔΣ, ειδικά σε μια περίοδο που οι χώροι εξυπηρετούν τις ανάγκες των πρωταθλημάτων, των Εθνικών Ομάδων, αλλά και τους διαχειριστικούς ελέγχους της περιόδου 2015-2019. Με αιχμηρό τρόπο, η Ομοσπονδία υποδεικνύει στον Π. Φασούλα ότι μπορεί να οργανώσει τον διάλογο σε χώρο της επιλογής του, ορίζοντας ως μοναδικό θεσμικό τόπο ισότιμης έκφρασης την ίδια τη Γενική Συνέλευση.   

2. Η απάντηση στις αιχμές για τους εκπροσώπους και το αδιάβλητο

Η δεύτερη επιστολή, η οποία κοινοποιήθηκε μάλιστα στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και στον Αναπληρωτή Υπουργό Αθλητισμού, απαντά ευθέως στις ανησυχίες του Π. Φασούλα για τον τρόπο εκπροσώπησης των σωματείων. Η διοίκηση ξεκαθαρίζει ότι όλη η διαδικασία τελεί υπό την αποκλειστική ευθύνη Εφορευτικής Επιτροπής αποτελούμενης από δικηγόρους του Δ.Σ.Α., αποκλείοντας κάθε σενάριο παρέμβασης.   

Συνοψίζοντας, η νυν διοίκηση επιχειρεί να αποδομήσει το αφήγημα περί «κινδύνου νοθείας», εμφανιζόμενη ως θεματοφύλακας της νομιμότητας και μεταφέροντας το βάρος της απόδειξης στους επικριτές της.