Η θεωρία των αναλώσιμων στην ΚΕΔ/ΕΟΚ. Από την εποχή Χριστοδούλου και Πιτσίλκα, στο διαφαινόμενο τέλος του Στέλιου Κουκουλεκίδη...
Στο μπάσκετ, όπως και στη ζωή, η μοναδική σταθερά είναι η αλλαγή. Όταν όμως μιλάμε για τη διοικητική πυραμίδα της ελληνικής διαιτησίας, οι αλλαγές σπάνια γίνονται με βελούδινο τρόπο. Yπό την ηγεσία του Βαγγέλη Λιόλιου, έχει εμπεδωθεί προ πολλού ένα συγκεκριμένο δόγμα: ουδείς αναντικατάστατος και, κυρίως, όλοι είναι αναλώσιμοι.
Αν κοιτάξει κανείς το πρόσφατο παρελθόν, το μοτίβο επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια καθώς απομακρύνθηκαν εν μια νυκτί οι:
- Χρήστος Χριστοδούλου,
- Νίκος Πιτσίλκας
- Κώστας Μουζάκης...
- Τόμι Σχινάς...
Ακολούθησαν, δηλαδή, την ίδια ακριβώς διαδρομή, απομακρυνόμενοι εν μια νυκτί, επιβεβαιώνοντας ότι οι περγαμηνές του παρελθόντος ελάχιστα συγκινούν τη σημερινή διοίκηση της ΕΟΚ.
Τώρα, η ιστορία χτυπά την πόρτα του Στέλιου Κουκουλεκίδη. Ο Θεσσαλονικιός πρώην διεθνής ρεφερί φαίνεται πως οδεύει ολοταχώς προς το τέλος της δικής του παραμονής στο θεσμικό όργανο. Ούτως ή άλλως, ουδέποτε ενήργησε ως πραγματικός πρόεδρος της ΚΕΔ... Μαζί του αναχωρούν, όπως φαίνεται και οι Μιχάλης Μαχαιριανάκης και Μαρία Αργυρού, που ...πέρασαν αλλά δεν ακούμπησαν. Οι κακιές γλώσσες αναφέρουν ότι στα (μοναδικά) καθήκοντά τους ήταν να βγάζουν τα χρήματα για τις χιλιομετρικές αποστάσεις των διαιτητών.
Η επόμενη μέρα
Η λογική του «τόπου στα νιάτα» έρχεται να εφαρμοσθεί με την αποστρατεία εν ενεργεία διαιτητών. Ονόματα της Basket League, όπως ο Πέτρος Παπαπέτρου, ο Γιώργος Θεονάς και ο Γιώργος Κατραχούρας, αναμένεται να κρεμάσουν τις σφυρίχτρες τους. Ο προορισμός τους προδιαγράφεται για τα διοικητικά και εκπαιδευτικά έδρανα της διαιτησίας, αναλαμβάνοντας ρόλους στην επόμενη μέρα της ΚΕΔ.
Μέσα σε αυτή την εξίσωση, η περίπτωση του Γιώργου Τανατζή απλώς επιβεβαιώνει τον κανόνα της κλειστής κάστας. Παρά την εμπειρία του, η παρουσία του στα κοινά της Ομοσπονδίας ήταν εδώ και καιρό σαν να μην υπήρχε, αποδεικνύοντας ότι στην παρούσα φάση, οι ισορροπίες είναι αυστηρά προκαθορισμένες.
Η ανανέωση είναι υγεία, αρκεί να μην γίνεται με όρους ισοπέδωσης. Η διαιτησία χρειάζεται συνέχεια, γνώση των κανονισμών και σεβασμό στην ιστορία. Το αν η νέα φουρνιά στελεχών θα καταφέρει να ορθώσει ανάστημα ή αν θα γίνει απλώς το επόμενο γρανάζι στον μηχανισμό των αναλώσιμων, θα το δείξει η ιστορία...
.webp)
COMMENTS