Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για το χάος στην ΕΣΚΑΝΑ;

 

Η ΕΣΚΑΝΑ βρίσκεται πλέον στο πιο επικίνδυνο σημείο της ιστορίας της. Όχι σε μια ακόμη κρίση που «κάπως θα περάσει», αλλά σε ένα θεσμικό κενό που απειλεί να τινάξει στον αέρα ολόκληρη τη διοργάνωση. Αγώνες που δεν κατοχυρώνονται, πρωταθλήματα που σέρνονται, ποινές που ανακοινώνονται αλλά δεν υφίστανται και μια Ένωση χωρίς Διοικητικό Συμβούλιο, χωρίς λειτουργικές επιτροπές και χωρίς οικονομικό οξυγόνο. Το μπάσκετ συνεχίζεται μόνο στα χαρτιά, με την πραγματικότητα να δείχνει εικόνα αποσύνθεσης.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τα στενά όρια της κακής διαχείρισης και αγγίζει τα όρια της θεσμικής εγκατάλειψης. Όταν λιγότεροι από τους μισούς αγώνες διεξάγονται κανονικά, όταν οι ακαδημίες μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα και όταν οι μικρότερες ηλικίες ουσιαστικά εξαφανίζονται από τον αγωνιστικό χάρτη, τότε το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Είναι δομικό και επικίνδυνο. Τα σωματεία βρίσκονται εγκλωβισμένα σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας, με αποτελέσματα που μπορεί να αμφισβητηθούν ανά πάσα στιγμή και με παιδιά που πληρώνουν το τίμημα μιας σύγκρουσης που δεν τους ανήκει.

Η πρόσφατη κινητοποίηση στη Δραπετσώνα δεν ήταν απλώς μια διαμαρτυρία. Ήταν ένα καμπανάκι κινδύνου. Ένα μήνυμα ότι ο χρόνος τελείωσε και ότι η ανοχή εξαντλήθηκε. Αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση, το ερώτημα δεν θα είναι ποιος φταίει. Θα είναι ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για το χάος που έρχεται. Διαβάστε περισσότερα από την πρώην υπάλληλο της ΕΣΚΑ, Μ. Κραουνάκη: