Προτροπή της ΚΕΔ σε διαιτητές: Zero tolerance... (για διαμαρτυρίες και flopping)

Takeaways

• Η ΚΕΔ επιχειρεί να ενισχύσει τους διαιτητές με περισσότερα εργαλεία ανάλυσης και καθοδήγησης.
• Οι εβδομαδιαίες συναντήσεις δεν φαίνεται να έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
• Σε ορισμένες τηλεδιασκέψεις οι τόνοι ανέβηκαν, με έντονη κριτική προς τους διαιτητές.
• Οι Στέλιος Κουκουλεκίδης και Κώστας Ρήγας φέρονται να εξέφρασαν έντονη δυσαρέσκεια για λάθη σε αγώνες.
• Η διακοπή των τηλεδιασκέψεων δείχνει ότι η ΚΕΔ αναζητά νέο τρόπο επικοινωνίας και εκπαίδευσης.

 

Η ΚΕΔ φαίνεται να επιχειρεί το τελευταίο διάστημα μια διαφορετική προσέγγιση στην εκπαίδευση και καθοδήγηση των διαιτητών. Στόχος της είναι να παρέχει ουσιαστικά «εργαλεία» στους διαιτητές, αναγνωρίζοντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζονται κενά στην εφαρμογή των κανονισμών, αλλά και παραλείψεις στη διαχείριση κρίσιμων φάσεων μέσα στους αγώνες.

Παρά τις εβδομαδιαίες συναντήσεις που πραγματοποιούνται με στόχο την ανάλυση φάσεων και την αξιολόγηση των αποφάσεων, φαίνεται πως το μοντέλο αυτό δεν αποδίδει πάντα τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, σύμφωνα με ανθρώπους του χώρου, οι συζητήσεις αυτές καταλήγουν περισσότερο σε αυστηρή κριτική, παρά σε ουσιαστική καθοδήγηση των διαιτητών.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισημαίνουν ότι το κλίμα στις συναντήσεις αυτές μπορεί να γίνεται ιδιαίτερα έντονο. Ειδικά σε ορισμένες τηλεδιασκέψεις, οι τόνοι φαίνεται πως ανέβηκαν σημαντικά, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον πίεσης για αρκετούς διαιτητές, πολλοί από τους οποίους θεωρούν ότι συμβαίνει για να μετατεθούν οι ευθύνες πάνω τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε κάποιες από αυτές τις συζητήσεις οι Στέλιος Κουκουλεκίδης και Κώστας Ρήγας εξέφρασαν έντονη δυσαρέσκεια για συγκεκριμένες διαιτητικές αποφάσεις, επιρρίπτοντας ευθύνες στους ίδιους τους διαιτητές για τα λάθη που καταγράφηκαν στους αγώνες.

Η ένταση που δημιουργήθηκε σε αυτές τις συναντήσεις φέρεται να οδήγησε τελικά και στη διακοπή των τηλεδιασκέψεων, τουλάχιστον με τη μορφή που πραγματοποιούνταν μέχρι πρόσφατα. Η επιλογή αυτή ερμηνεύεται από ορισμένους ως προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του τρόπου επικοινωνίας μεταξύ της ΚΕΔ και των διαιτητών.

Το βασικό ζητούμενο, πάντως, παραμένει το ίδιο. Πώς μπορεί το σύστημα να ενισχύσει τους διαιτητές ώστε να διαχειρίζονται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και συνέπεια τις απαιτητικές συνθήκες των αγώνων. Γιατί, πέρα από την αυστηρή αξιολόγηση, οι διαιτητές χρειάζονται και ένα περιβάλλον υποστήριξης που θα τους επιτρέψει να εξελιχθούν.

Η ισορροπία ανάμεσα στην κριτική και στην καθοδήγηση είναι ίσως το πιο δύσκολο σημείο για κάθε σύστημα διαιτησίας. Και στο ελληνικό μπάσκετ, όπως φαίνεται, η αναζήτηση αυτής της ισορροπίας συνεχίζεται.

Τα παραδείγματα του τελευταίου σαββατοκύριακου είναι ενδεικτικά και δείχνουν ακριβώς τι εννοεί η ΚΕΔ όταν μιλά για «όπλα» προς τους διαιτητές. Στο ΓΣ Σοφάδων – Βίκος Ιωαννίνων καταγράφηκαν τρεις τεχνικές ποινές. Η πρώτη χρεώθηκε σε παίκτη των Σοφάδων για θέατρο, σε προσπάθεια να εκμαιεύσει φάουλ. Παράλληλα, δόθηκαν δύο τεχνικές ποινές ταυτόχρονα, μία σε κάθε πάγκο, στο τέταρτο δεκάλεπτο, σε στιγμή έντασης, την ώρα που οι διαιτητές εξέταζαν στο μόνιτορ μία φάση για αντιαθλητικό φάουλ. Η λογική εδώ είναι ξεκάθαρη. Το βίντεο δεν μπορεί να γίνεται πεδίο πίεσης και οι διαμαρτυρίες δεν επιτρέπεται να «παγώνουν» την κρίση της τριάδας.

Στο Δόξα Λευκάδας – Λαύριο είχαμε δύο τεχνικές ποινές με διαφορετικό υπόβαθρο. Η πρώτη δόθηκε σε παίκτη της Δόξας λόγω εκνευρισμού, διαμαρτυρόμενος σε φάση που θεώρησε ότι του έγινε φάουλ. Η δεύτερη χρεώθηκε στο  Λαύρι περίπου 1:15 πριν το τέλος, οδηγώντας τον και στην αποβολή, καθώς επρόκειτο για πέμπτη παράβαση. Υπήρξε, επιπλέον, αίτημα και διαμαρτυρία από τον πάγκο της Δόξας να δοθεί τεχνική ποινή στον προπονητή του Λαυρίου επειδή χτύπησε διαφημιστική πινακίδα, ωστόσο η ποινή δεν δόθηκε, στοιχείο που δείχνει ότι η αυστηρότητα δεν είναι αυτόματη, αλλά εφαρμόζεται κατά κρίση, ανάλογα με το τι βλέπει και τι κρίνει η τριάδα.

Στο Ψυχικό – Παπάγου καταγράφηκε μία τεχνική ποινή, όταν ο Νίκος Δήμου χρεώθηκε για απόπειρα εκμαίευσης φάουλ, flopping, μετά από εκτέλεση σουτ. Σε άλλη στιγμή του αγώνα, οι διαιτητές περιορίστηκαν σε αυστηρή παρατήρηση προς τον πάγκο των φιλοξενουμένων για τεχνική ποινή, χωρίς να την καταλογίσουν. 

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η αυστηρότητα βελτιώνει το παιχνίδι. Από τη μία, περιορίζει το θέατρο, προστατεύει τη ροή, αποτρέπει τη διαρκή πίεση προς τους διαιτητές και στέλνει μήνυμα ότι δεν υπάρχει «διαπραγμάτευση» μέσα στο ματς. Από την άλλη, αν εφαρμοστεί χωρίς σταθερότητα, κινδυνεύει να φορτίσει ακόμη περισσότερο το κλίμα, ειδικά όταν μια τεχνική ποινή αλλάζει ισορροπίες σε κρίσιμα σημεία. Το στοίχημα, ωστόσο, παραμένει ένα: συνέπεια.