Όλο το παρασκήνιο των μηνυμάτων Λιόλιου-Προέδρου ΚΑΕ!!! (ο επηρεασμός της διαιτησίας και η εκδικητικότητα της ΕΟΚ)

 

Η σημερινή έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΟΚ, στις 6 Φεβρουαρίου 2026, δεν είναι απλώς ένα ακόμα επεισόδιο έντασης. Είναι ο καθρέφτης μιας εποχής, όπου το ελληνικό μπάσκετ μοιάζει να έχει μεταφέρει το κέντρο βάρους του από τα παρκέ στις αίθουσες των δικαστηρίων. Η Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι προχωρά άμεσα σε αθλητικό εισαγγελέα, Επιτροπή Δεοντολογίας, ενημέρωση της FIBA, αλλά και σε μηνυτήρια αναφορά και αγωγή για όσα χαρακτηρίζει ως απειλές, εκβίαση και συκοφαντική δυσφήμηση, μετά από μηνύματα που φέρονται να εστάλησαν από πρόεδρο ΚΑΕ της GBL προς τον Βαγγέλη Λιόλιο, αμέσως μετά την ήττα της ομάδας του στον αγώνα της 1/2/2026.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ίδιο το περιστατικό. Είναι η κανονικότητα που έχει χτιστεί γύρω από τέτοιες κινήσεις. Δικαστικές προσφυγές, πειθαρχικές διαδικασίες, καταγγελίες που διαβιβάζονται σε εισαγγελείς, παρεμβάσεις προς υπουργεία και διεθνείς αρχές. Και όλα αυτά, με το μπάσκετ να ζει σε μόνιμη κατάσταση «έκτακτου». Ενδεικτικό είναι ότι και μόλις πριν από λίγους μήνες, τον Δεκέμβριο του 2025, η ίδια η ΕΟΚ είχε ανακοινώσει έκτακτο Δ.Σ. για καταγγελία ενεργού διαιτητή, με διαβίβαση φακέλου σε αθλητικό εισαγγελέα, υπουργεία, ΕΣΑΚΕ, Επιτροπές και FIBA. Άρα είναι κάτι σύνηθες στο μπάσκετ...

Αυτό το μοτίβο τροφοδοτεί ένα κλίμα που, για τα ελληνικά δεδομένα, είναι πρωτόγνωρο σε διάρκεια και ένταση. Η ουσία είναι απλή και σκληρή. Όταν το πρωτάθλημα «μιλά» περισσότερο με εξώδικα, μηνύσεις και ανακοινώσεις, παρά με μπάσκετ, τότε κάτι έχει χαθεί στην πορεία. Και τα τελευταία χρόνια, αυτή η απώλεια φαίνεται να παγιώνεται.

Στο παρασκήνιο, η σχέση του Βαγγέλη Λιόλιου με προέδρους των ΚΑΕ δεν περιγράφεται πια ως μια δύσκολη, αλλά λειτουργική συνύπαρξη. Περιγράφεται ως μια σχέση αμοιβαίας καχυποψίας, όπου κάθε κρίσιμο αποτέλεσμα, κάθε «σφύριγμα» που πονά, κάθε σαββατοκύριακο, μπορεί να γίνει σπίθα. Σύμφωνα με πληροφορίες από ανθρώπους της πιάτσας, μετά το ματς του περασμένου Σαββατοκύριακου, πρόεδρος μικρομεσαίας ΚΑΕ φέρεται να έστειλε μήνυμα διαμαρτυρίας μέσω SMS για τη διαιτησία, με βαριές αιχμές και υπαινιγμούς για επιρροή. Το σημείο που «καίει» είναι η φράση, σε ελεύθερη απόδοση, ότι «ο χρόνος στην προεδρία σου λιγοστεύει», αφήνοντας υπονοούμενο πως υπάρχουν στοιχεία για επηρεασμό. Η ΕΟΚ, από τη δική της πλευρά, παρουσιάζει το περιστατικό ως απειλητική ενέργεια και απαντά με αγωγή.

Κι εδώ βρίσκεται η μεγάλη εικόνα. Επί προεδρίας Λιόλιου, η λέξη «διαιτησία» έχει πάψει να είναι αγωνιστικό κεφάλαιο και έχει γίνει πεδίο πολιτικής ισχύος. Η συζήτηση δεν κινείται πλέον μόνο γύρω από λάθη ή κριτήρια, αλλά γύρω από ποιος έχει τον έλεγχο, ποιος «τραβάει γραμμές», ποιος τιμωρεί, ποιος εκδικείται, ποιος απαντά με απομάκρυνση και ποιος απαντά με δικηγόρους. Η δημόσια κριτική που έχει ασκηθεί τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά για τη διαχείριση της διαιτησίας, δείχνει ότι η ένταση αυτή δεν γεννήθηκε χθες.

Το αποτέλεσμα είναι το μπάσκετ είναι να καταστρέφεται μέρα με τη μέρα. Όχι απαραίτητα σε ποιότητα παικτών ή προπονητών, αλλά σε κουλτούρα. Σε εμπιστοσύνη. Σε θεσμική ισορροπία. Και, τελικά, σε εικόνα προς τα έξω. Όταν φτάνεις να ενημερώνεις τη FIBA για εσωτερικές συγκρούσεις, δεν κάνεις απλώς διεθνή κοινοποίηση. Παραδέχεσαι ότι δεν μπορείς να κρατήσεις το σπίτι σου ήσυχο.

Η σημερινή απόφαση της ΕΟΚ, με εισαγγελέα, δεοντολογία, FIBA, μήνυση και αγωγή, μπορεί να παρουσιαστεί ως «θεσμική αυτοάμυνα». Μπορεί, όμως, να διαβαστεί και ως ακόμη ένα κεφάλαιο σε μια πενταετία όπου το ελληνικό μπάσκετ έμαθε να λύνει τις διαφορές του όχι με κανόνες και εμπιστοσύνη, αλλά με φακέλους, παραπομπές και δικαστικές αίθουσες. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα της εποχής Λιόλιου. Όχι να κερδίσει μια υπόθεση. Αλλά να μη χάσει οριστικά το ίδιο το παιχνίδι.