Ο τρίτος διαιτητής παραδέχτηκε στον Αταμάν ότι ήταν το πρώτο του ντέρμπι. Η ελληνική διαιτησία αδυνατεί να ανταποκριθεί.
Το ντέρμπι Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι που ξέφυγε. Ήταν η καθρέφτης μιας διαιτησίας που δεν αντέχει, πλέον, τον έλεγχο. Από τη στιγμή που ξέσπασε η ένταση μεταξύ Ντόρσεϊ και Ναν, Τηγάνης, Αγραφιώτης και Μαρινάκης έχασαν ολοσχερώς τον έλεγχο του αγώνα. Οι αποβολές που ακολούθησαν ήταν όχι μόνο υπερβολικές. Ήταν αποφάσεις πανικού. Κινήσεις διαιτητών που δεν ήξεραν πώς να διαχειριστούν αυτό που είχαν μπροστά τους και κατέφυγαν στο πιο εύκολο εργαλείο: την αποβολή. Αποτέλεσμα; Το παιχνίδι τινάχτηκε στον αέρα από τους ίδιους που όφειλαν να το κρατήσουν όρθιο.
Και τότε ήρθε η αποκάλυψη που τα λέει όλα
Σύμφωνα με τον Αταμάν, ο τρίτος διαιτητής Μεγακλής Μαρινάκης του παραδέχτηκε αυτολεξεί ότι δεν σφύριξε ένα καθαρό φάουλ επειδή ήταν το πρώτο του ντέρμπι. Αν αυτό ισχύει και δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλλουμε, τότε δεν μιλάμε απλώς για αδυναμία. Μιλάμε για ομολογία ανικανότητας εν ώρα αγώνα.
Το πρόβλημα όμως δεν σταματά στο ΟΑΚΑ. Η ελληνική διαιτησία στο μπάσκετ έχει, ήδη, αφήσει τα αποτυπώματά της αλλού και πόσο επώδυνα. Στην τελική φάση του πρωταθλήματος στην Κύπρο, οι διαιτητές πρωταγωνίστησαν με τον χειρότερο τρόπο, με αποτέλεσμα το τρόπαιο να καταλήξει σε ομάδα - σχολείο από την Πάτρα. Κάποιοι, βεβαίως, δεν αφήνουν ασχολίαστο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα συνδέεται με τον Προμηθέα, ομάδα που ανήκε (ανήκει;) στον πρόεδρο της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιο. Κακές γλώσσες, λένε.
Η ουσία είναι μία και ξεκάθαρη: με την ένταση που υπάρχει στα ντέρμπι και με διαιτητές αυτού του επιπέδου, τα play off κινδυνεύουν να μην ολοκληρωθούν ποτέ. Δεν είναι υπερβολή, αλλά αριθμητική.
Η ΕΟΚ οφείλει να δώσει απαντήσεις. Να εμπιστευτεί τους πιο έμπειρους διαιτητές στα κρίσιμα παιχνίδια. Να σταματήσει τη μικροπολιτική. Και να συνειδητοποιήσει ότι η αξιοπιστία ενός πρωταθλήματος κρίνεται και από αυτούς που κρατούν τη σφυρίχτρα όχι μόνο από αυτούς που κρατούν την μπάλα.
.webp)
COMMENTS