Τι (δεν) είπε ο Β. Λιόλιος και η αντίδρασή του...

Πριν αναλύσουμε τι είπε, το πιο αποκαλυπτικό είναι αυτό που απουσιάζει παντελώς από τη δήλωση. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στις συγκεκριμένες ...

Πριν αναλύσουμε τι είπε, το πιο αποκαλυπτικό είναι αυτό που απουσιάζει παντελώς από τη δήλωση. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στις συγκεκριμένες κατηγορίες από την πλευρά του Αμαρουσίου και του Μιχάλη Δημητρακόπουλου. Δηλαδή:

• Δεν αρνείται τα SMS...
• Δεν αμφισβητεί την ένορκη κατάθεση...
• Δεν αναφέρει τον Δημητρακόπουλο, τον Παπαθεοδόρου, την ΚΕΔ, τον Προμηθέα... 

Σε επικοινωνιολογικούς όρους, αυτή η απουσία είναι η πιο ουσιαστική πληροφορία της δήλωσης. Από εκεί και πέρα, παρατηρούμε: 

• Την κλασική τεχνική του agenda displacement ή του αποπροσανατολισμού. Αντί να απαντήσει στις κατηγορίες, κατασκευάζει ένα αφήγημα επιτευγμάτων που θεωρεί ότι θα λειτουργήσει ως ασπίδα. Εδώ, όμως, έχουμε την αδυναμία, δηλαδή, την απουσία συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων. 
  
  
  
• Την κλασική τεχνική της απαξίωση χωρίς αντίκρουση τύπου «κακόγουστα σκετσάκια - λασπολογήσουν», χωρίς να εξηγεί "γιατί". Σε κάθε σχολή επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσης αυτό αποτελεί λανθασμένος χειρισμός, διότι αφήνει αναπάντητα ζητήματα.
  
  
  
• Την κλασική τεχνική της αφήγησης «παρελθόν vs μέλλον» τύπου «κάποιοι που αναπολούν εποχές του παρελθόντος... οι τακτικές του παρελθόντος έχουν περάσει ανεπιστρεπτί». Ίσως, έξυπνη αλλά ταυτόχρονα και επικίνδυνη κίνηση. Προσπαθεί να τοποθετήσει τους κατηγόρους του στο «παρελθόν» και τον εαυτό του στο «μέλλον». Μόνο που τα SMS δεν ανήκουν στο παρελθόν...
  
  
  
• Την κλασική ατάκα «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Για όσους δεν ενθυμούνται, στη νεότερη Ελλάδα, η φράση ταυτίστηκε έντονα με τον Κώστα Σημίτη. Τη χρησιμοποίησε σε μια ιστορική προεκλογική ομιλία το 2000, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, η Ελλάδα δεν γυρίζει πίσω», θέλοντας να τονίσει τον μη αναστρέψιμο εκσυγχρονισμό της χώρας.  

Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο Λιόλιος έχει ήδη καταγγείλει εκβιασμό στα αρμόδια κρατικά όργανα. Αυτό είναι στρατηγικά σημαντικό και η δήλωση το αφήνει εντελώς στο περιθώριο, αφού δεν το επικοινωνεί με σαφήνεια.