Η ωμή αλήθεια για την κατάληξη της διαιτησίας...

Οικονομική εκτόξευση, το μέλλον του Άρη και του ΠΑΟΚ, και η μεγάλη πρόκληση της διαιτησίας με το Instant Replay.

 

Το Final Four της Αθήνας ολοκληρώνεται στο εντυπωσιακό γυάλινο δάπεδο του Telekom Center, όμως οι πραγματικές ειδήσεις βγήκαν από τα χείλη των Ντέγιαν Μποντιρόγκα και Τσους Μπουένο. Στη συνέντευξη Τύπου των διοικούντων, πίσω από τις διπλωματικές απαντήσεις για franchises, τηλεοπτικά συμβόλαια και το φλερτ με το NBA Europe, κρύβονταν οι μεγάλες αλήθειες που αφορούν το μέλλον του προϊόντος. 

Η «ασπίδα» στη διαιτησία και η πρόκληση του ρυθμού

Η τοποθέτηση του Μποντιρόγκα για τη διαιτησία παρουσιάζει διπλή ανάγνωση. Από τη μία πλευρά, ορθώς έπραξε και έβγαλε αμυντική στάση, τονίζοντας ότι η EuroLeague διαθέτει τους κορυφαίους διαιτητές στην Ευρώπη. Αν και δεν το πιστεύουμε απόλυτα, είναι μια πραγματικότητα. Το επίπεδο των Elite διαιτητών της διοργάνωσης δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο στη γηραιά ήπειρο.

Από την άλλη πλευρά, η παραδοχή του Μπουένο ακούμπησε την ουσία του σύγχρονου μπάσκετ: «Δεν θέλουμε να διακόπτουμε συνέχεια τον ρυθμό των αγώνων, αλλά θέλουμε να υπάρχει και δικαιοσύνη». Εδώ βρίσκεται όλο το ζουμί, όλη η ουσία του ζητήματος. Με την ταχύτητα που παίζεται πλέον το παιχνίδι, η χρήση του Instant Replay System (IRS) έχει μετατραπεί σε δίκοπο μαχαίρι. Διότι, η υπερβολική χρήση του καταστρέφει το ρυθμό του αγώνα, παγώνει τους παίκτες και κουράζει τον φίλαθλο. Η οδηγία προς τους διαιτητές για την επόμενη σεζόν πρέπει να είναι σαφής: Επιστροφή στον ανθρώπινο παράγοντα, στο ανθρώπινο λάθος, στο πρώτο ζωντανό σφύριγμα και χρήση της οθόνης μόνο για τις αντικειμενικές, «τυφλές» φάσεις (χρόνος, πατημένες γραμμές) ή για τον πειθαρχικό έλεγχο (αναβάθμιση σε αντιαθλητικό σφάλμα βάσει του Άρθρου 37).

Το ελληνικό ενδιαφέρον: Άρης, ΠΑΟΚ και η σκληρή πραγματικότητα

Η αποκάλυψη ότι η EuroLeague είχε επαφές με τον Άρη και τον ΠΑΟΚ προκάλεσε αίσθηση στην εγχώρια μπασκετική πιάτσα. Ορθά όμως ο Μπουένο ξεκαθάρισε το τοπίο: «Θέλουμε κάποιες ομάδες να γίνουν το 100% σε αυτό που μπορούν... αλλά όχι νωρίτερα».

Για να σταθεί μια ελληνική ομάδα στο επίπεδο των 20 ή 24 franchises που οραματίζεται η διοργάνωση, δεν αρκεί μόνο η βαριά φανέλα ή η γεμάτη εξέδρα και βέβαια το χρήμα. Απαιτείται οικονομική βιωσιμότητα, σύγχρονο γήπεδο και κυρίως, στελέχωση που να υποστηρίζει τα αυστηρά κριτήρια της EuroLeague. 

Θέλετε το απίσταγμα, το συμπέρασμα από τις δηλώσεις; Η EuroLeague μεγαλώνει, η αποτίμησή της φτάνει στα 1,4 δισ. δολάρια και η επέκταση είναι προ των πυλών. Όμως, τίποτα άλλο δεν θα έχει αξία, αν δεν διασφαλιστεί η πειθαρχική αυστηρότητα στις εξέδρες και η καθαρότητα των κριτηρίων πάνω στο παρκέ.