Η ακτινογραφία της διαιτητικής υποχώρησης του Μπακάλη στη Stoiximan GBL. Από το ντέρμπι «αιωνίων» στους 15 ορισμούς και τη σύγκριση με μη διεθνείς.
Η διαιτησία στο υψηλότερο επίπεδο της ελληνικής καλαθοσφαίρισης δεν συγχωρεί ούτε πτώση απόδοσης, ούτε απώλεια συγκέντρωσης. Η διαχείριση της πίεσης στις μεγάλες αναμετρήσεις αποτελεί το μοναδικό ασφαλές κριτήριο για την παραμονή ενός ρέφερι στην ελίτ. Όταν, δε, η ΚΕΔ διαπιστώσει αστάθεια ή λανθασμένες εκτιμήσεις σε κρίσιμες φάσεις, τότε η προσαρμογή στους ορισμούς είναι άμεση και αμείλικτη.
Η περίπτωση του Γιάννη Μπακάλη στη φετινή Stoiximan GBL αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας. Πέρσι, ο έμπειρος ρέφερι βρισκόταν στην πρώτη γραμμή, διευθύνοντας το ντέρμπι των «αιωνίων» που ως γνωστό, αποτελεί το απόλυτο crash test για κάθε Έλληνα διαιτητή. Φέτος, όμως, η εικόνα άλλαξε άρδην. Είχε προηγηθεί η παραίτηση του πατέρα του, Παναγιώτη, από την προεδρία της ΚΕΔ/ΕΚΑΣΑΜΑΘ ύστερα από παροτρύνσεις των Κουκουλεκίδη, Κορομηλά...
Η αγωνιστική του παρουσία υποχώρησε αισθητά, συμπαρασύροντας και τη συχνότητα των ορισμών του στα μεγάλα παιχνίδια. Με 15 συνολικά παρουσίες στο φετινό πρωτάθλημα, βρέθηκε να καταγράφει τον ίδιο αριθμό αγώνων με τον Μηλαπίδη, μένοντας πίσω στην ιεραρχία από μη διεθνείς συναδέλφους του. Διαιτητές όπως ο Μαγκλογιάννης, ο Χριστινάκης, ο Κατραχούρας, ο Θεονάς και ο Χατζημπαλίδης κάλυψαν το κενό, ενώ ακόμη και νεότεροι ή λιγότερο προβεβλημένοι ρέφερι, όπως ο Σκανδαλάκης και ο Μαρινάκης, κέρδισαν περισσότερο έδαφος και εμπιστοσύνη στις απαιτητικές αναμετρήσεις.
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
COMMENTS