Πείραμα για γέλια και για κλάματα στην ΚΕΔ με 46 διαιτητές στην GBL!!! (η υποχρέωση που βγήκε)

Πώς το υποτιθέμενο πλάνο ανανέωσης της ΚΕΔ κατέληξε σε φιάσκο. Οι 17 εκλεκτοί και τα αναλώσιμα πιόνια του ενός αγώνα.

 

Να ξέρουμε τι λέμε. Σαράντα έξι διαιτητές πάτησαν παρκέ στη μεγάλη κατηγορία. Μέτρησε νούμερο. Ούτε σε τουρνουά 3on3 στη γειτονιά δεν αλλάζουν τόσα πρόσωπα. Μας πούλησαν πλάνο ανανέωσης, διεύρυνση της βάσης και αξιοκρατία. Τρίχες κατσαρές, λέω εγώ. Ένα ακόμη επικοινωνιακό κόλπο για να θολώσουν τα νερά και να μοιράσουν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς των συνδέσμων μετά τα όσα κωμικογραγικά συνέβησαν με την επάνοδο του Μπούσια...

Η πραγματικότητα είναι μπροστά στα μάτια μας και δεν κρύβεται. Η ΚΕΔ του Στέλιου Κουκουλεκίδη έστησε ένα σκηνικό δύο ταχυτήτων. Από τη μια μεριά η κλειστή κάστα των εκλεκτών και από την άλλη οι κομπάρσοι του ενός απογεύματος. Όταν δεκαεπτά διαιτητές παίρνουν από δεκαπέντε ματς και πάνω, σηκώνοντας όλο το βάρος της σεζόν και των ντέρμπι, ποια ακριβώς διεύρυνση διαφημίζεις στα δελτία τύπου;

Δεν τελειώσαμε. Το ανέκδοτο ξεκινάει από τη μέση της λίστας και κάτω. Εκεί όπου αρχίζει το παζάρι. Διαιτητές ορίστηκαν για ένα ή δύο ή και τρία παιχνίδια, έτσι για το θεαθήναι, και μετά εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Τους είδε κανείς; Τους αναζήτησε κανείς; Τους έριξαν μέσα σαν αναλώσιμα πιόνια, λες και έπρεπε να ξεχρεωθούν γραμμάτια σε τοπικές συνδέσμους και να πουν ότι όλοι πήραν από ένα κομμάτι από την πίτα της Stoiximan GBL.

Αυτό δεν είναι αξιολόγηση. Είναι κοροϊδία με σφυρίχτρα. Αν ένας διαιτητής κάνει για τη μεγάλη κατηγορία, τον στηρίζεις, τον ρίχνεις στα βαθιά, του δίνεις ρυθμό και τον κρίνεις στη διάρκεια. Δεν τον βάζεις σε ένα αδιάφορο ματσάκι της κανονικής περιόδου απλά για να πάρει το εργόσημο και μετά τον πετάς στο ψυγείο μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Κι αν δεν κάνει, τότε γιατί τον έβαλες εξαρχής; Ποιος τον επέλεξε και με ποια κριτήρια;

Η ουσία του πράγματος είναι απλή. Το περίφημο άνοιγμα απέτυχε παταγωδώς επειδή δεν υπήρξε ποτέ κανένα απολύτως σχέδιο. Και τώρα η ΚΕΔ μιλάει για 40 διαιτητές!!! Μπούρδες είναι αυτά. Οι ίδιοι και οι ίδιοι θα σφυρίζουν συν κάποιους που είναι κοντά στην ΕΟΚ. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να κρατούν τους συσχετισμούς ήρεμους, να μην ανοίγει ρουθούνι στους συνδέσμους και να αποφασίζει ο κλειστός πυρήνας των 17 για το ποιος θα γελάσει και ποιος θα κλάψει στο τέλος της χρονιάς.

Οι υπόλοιποι απλώς συμπλήρωσαν το φύλλο αγώνα για να λένε στη δουλειά τους ότι βρέθηκαν κι αυτοί στο κότερο της Α1. Στάχτη στα μάτια του κόσμου για να φαίνεται ότι υπάρχει βάθος, ενώ στην πράξη κυριαρχεί η απόλυτη ανασφάλεια και ο έλεγχος των ισορροπιών. Μια βιτρίνα σαράντα έξι ονομάτων για να κρύβεται πίσω της το απόλυτο συγκεντρωτικό μοντέλο της ελληνικής διαιτησίας. Και του χρόνου πάλι τα ίδια θα μας πουν, με άλλα ονόματα στην ουρά και τους ίδιους πάντα στο ταμείο.

Διαιτητές με 15+ αγώνες (Οι βασικοί της σεζόν)

• Τσαρούχα (25 αγώνες)
• Καρπάνος (23 αγώνες)
• Τσιμπούρης (22 αγώνες)
• Τηγάνης (22 αγώνες)
• Μαγκλογιάννης (22 αγώνες)
• Χριστινάκης (21 αγώνες)
• Κατραχούρας (21 αγώνες)
• Πουρσανίδης (19 αγώνες)
• Μαρινάκης (18 αγώνες)
• Χατζημπαλίδης (18 αγώνες)
• Παπαπέτρου (17 αγώνες)
• Θεονάς (16 αγώνες)
• Σκανδαλάκης (16 αγώνες)
• Συμεωνίδης (16 αγώνες)
• Πιτσίλκας (16 αγώνες)
• Μπακάλης (15 αγώνες)
• Μηλαπίδης (15 αγώνες)
  
  
• Διαιτητές με 5 έως 14 αγώνες
• Αγραφιώτης (14 αγώνες)
• Τζιοπάνος (13 αγώνες)
• Τσάνταλη (13 αγώνες)
• Ζακεστίδης (12 αγώνες)
• Τσολάκος (12 αγώνες)
• Αγγελής (12 αγώνες)
• Λεβεντάκος (11 αγώνες)
• Μαρτινάκος (10 αγώνες)
• Τεφτίκης (10 αγώνες)
• Αναστασιάδης (8 αγώνες)
• Κάρδαρης (7 αγώνες)
• Λουλουδιάδης (7 αγώνες)
• Σπυρόπουλος (7 αγώνες)
• Μαλαμάς (7 αγώνες)
• Ζιώγας (7 αγώνες)
• Λόρτος (6 αγώνες)

Διαιτητές με λιγότερους από 5 αγώνες

• Μπον (3 αγώνες)
• Καλογριάς (3 αγώνες)
• Κωνσταντινίδου (3 αγώνες)
• Νικολαϊδης (2 αγώνες)
• Σκαλτσής (2 αγώνες)
• Λιαρομμάτης (2 αγώνες)
• Αθανασιάδης (2 αγώνες)
• Πολάτογλου (2 αγώνες)
• Παπαϊωάννου (2 αγώνες)
• Καραπαπάς (1 αγώνας)
• Λιότσιος (1 αγώνας)
• Βαγγάλης (1 αγώνας)
• Ζαχαρής (1 αγώνας)