Το σπρώξιμο των γκρι και η πικρή αλήθεια για την εθνική ομάδα

Η εύνοια της διαιτησίας στο ΟΑΚΑ και η μαύρη τρύπα που έρχεται στην Εθνική.

 

Όλα όμορφα και τακτοποιημένα στο ΟΑΚΑ. Ωραία ατμόσφαιρα, τάξη, φωτάκια, οικογένειες, κανονική ευρωπαϊκή βιτρίνα. Να ξέρουμε όμως τι λέμε. Στο παρκέ η δουλειά είχε μπόλικο παρασκήνιο και μια διαιτησία που μας "έσπρωξε". Και είναι αυτό κακό, θα μου πείτε τώρα; Κακό - κάκιστο, θα σας πω... Εθνικής Ελλάδος είμαστε και δεν θέλουμε σπρώξιμο. Με τη μαγκιά μας θα κερδίσουμε οποιοδήποτε αντίπαλο. Πάει και τελείωσε... Είναι και το άλλο. Οι διαιτητές για να τα έχουν καλά με τους μεγάλους ευνοούν τον γηπεδούχο. 

 

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Οι διαιτητές μας γύρισαν δεκαετίες πίσω. Στις παλιές, πανίσχυρες εποχές του Γιώργου Βασιλακόπουλου, τότε που το γήπεδο έγερνε. Μόνο που για να γνωρίζετε, αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι οσονούπω θα συμβεί και σε εμάς...

Οι Πολωνοί και ο Κροάτης έκαναν ό,τι περνούσε από τη σφυρίχτρα τους για να μη στραβώσει το αποτέλεσμα. Ήθελαν η Ελλάδα να έχει πιθανότητες πρόκρισης. Κόβουν στα ίσια τον αιφνιδιασμό των Ισπανών στο κέντρο για να δώσουν ένα απλό φάουλ της πλάκας και αρνούνται πεισματικά να το χρεώσουν αντιαθλητικό. Στην πιο κρίσιμη στιγμή, γίνεται πεντακάθαρο αντιαθλητικό σε κλέψιμο και οι ρέφερι έκαναν τους τυφλούς. Ούτε καν να πάνε στην οθόνη να δουν το βίντεο. Τίποτα. Αυτό είναι κακό, διότι θέλουμε σε κάθε ματς μια διαιτησία πενηνταρίσια και ο καλύτερος ας κερδίσει. Τι να το κάνω, δηλαδή, αν ευνοηθώ 100-0 σήμερα και αύριο αδικηθώ 100-0;  

Από την άλλη, οι Ισπανοί μας έδειξαν τι σημαίνει κανονικό μπάσκετ και σύγχρονο μοντέλο. Ένας πιτσιρικάς όπως ο Σεντ-Σουπερί παίζει 25 και 30 λεπτά στην ομάδα του, εξελίσσεται και έρχεται στο ΟΑΚΑ να σου βάλει τα γυαλιά. Ο δε ψηλός τους παίρνει το ριμπάουντ και σε κλάσμα δευτερολέπτου έχει πετάξει τη μπάλα μπροστά. Αυτό είναι το σύγχρονο μπασκετάκι. 

Το μέλλον είναι μαύρο κι ας μη θέλουν να το δουν. Το ελληνικό μπάσκετ κρύβεται πίσω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον Κώστα Παπανικολάου, οι οποίοι έσωζαν την κατάσταση τα τελευταία δέκα χρόνια. Όταν αυτοί φύγουν, πίσω υπάρχει το απόλυτο χάος. Βγάζεις τον Μήτογλου και τον Τολιόπουλο και οι υπόλοιποι δέκα δεν παίζουν ούτε 20 λεπτά συνολικά στις ομάδες τους. Πως θα γίνει αυτό;

Εδώ υπάρχει τεράστια ευθύνη. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θέλουν να έχουν επτά και οκτώ ξένους και η διοίκηση της ΕΟΚ απλώς κάθεται και κοιτάζει το τρένο να περνά. Είσαι Λιόλιος και τι κάνεις για το ελληνικό μπάσκετ; Κάθεσαι με τον Λεπενιώτη και τον Ρεντζιά στις εξέδρες... Πλάκα κάνουμε τώρα. Που είναι οι πρόεδροι των ερασιτεχνικών σωματείων; Που είναι τα μέλη του ΔΣ της ΕΟΚ και των ενώσεων; Μόνο τον Άκη Λιβάνιο είδα, ο οποίος είναι ένα σοβαρό άτομο και δουλευταράς.  

Επαναλαμβάνω: Είσαι Λιόλιος και τι κάνεις για το ελληνικό μπάσκετ; Καλείς τους παράγοντες της GBL και τους λες: "Στα παιχνίδια της πλάκας τα ελληνάκια θα παίζουν τόσο. Τέρμα και τελείωσε..." Χαίρετε...