Γιατί δεν έβγαλε το AI τους 6 δημοσιογράφους της ΕΟΚ; (o αλγόριθμος Λιόλιου έπαθε κοκομπλόκο στο Μαρούσι)

Υποτίθεται πως το AI στην ΕΟΚ θα βγάζει 30.000 αγώνες, αλλά στους 6 της συνέντευξης προτιμήθηκε το ...τεφτέρι.

Η πρόταση της ΕΟΚ για ορισμούς μέσω ai έπεσε στον κάλαθο των αχρήστων από τον ΕΣΑΚΕ. Όπως κι αυτή να βγάζουν οι ίδιες οι ομάδες τους διαιτητές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι και οι δύο ήταν εκτός τόπου, χρόνου και εποχής. Παρ' ότι η ΕΟΚ μας έχει ζαλίσει τα αφτιά με την τεχνογνωσία, τα κουμπιά, τις πλατφόρμες και τη φοβερή και τρομερή τεχνητή νοημοσύνη. Μέχρι και για τριάντα χιλιάδες αγώνες μπάσκετ θα βάλουν λέει το κομπιούτερ να ορίζει διαιτητές, ίσως και τα κυλικεία στα κλειστά γυμναστήρια. Όλα στον αυτόματο, όλα ψηφιακά, όλα αδιάβλητα. 

Και έρχεται η ώρα της μεγάλης απολογιστικής συνέντευξης. Εκεί που περιμένεις να δεις το θαύμα της επιστήμης να λάμπει. Πώς διάλεξαν τους έξι ρεπόρτερ που κάθισαν στο τραπέζι; Μήπως έβαλαν τον υπερυπολογιστή να ξεσκονίσει τα δεδομένα πενήντα εξήντα δημοσιογράφων με γνώση και εμπειρία στο αντικείμενο για να βγάλει την αφρόκρεμα της αξιοπιστίας;

Σιγά μην άφηναν το μηχάνημα να κάνει τέτοια ζημιά. Φαντάζεστε τι θα πάθαινε το κακόμοιρο το σύστημα αν του πετούσαν μέσα τα ονόματα κάποιων αθλητικών συντακτών; Θα βάραγαν οι συναγερμοί στο Μαρούσι. Αν ο αλγόριθμος λειτουργούσε με κριτήρια εγκυρότητας και δημοσιογραφικού ελέγχου, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να στείλει στην αίθουσα κανέναν περίεργο που θα ρωτούσε για την ταμπακιέρα. Για τα λεφτά, για τις αναθέσεις, για τα παρασκήνια της σφυρίχτρας. Έπαθε κοκομπλόκο η τεχνολογία μπροστά στο μεγαλείο της ανθρώπινης πονηριάς. Εκεί το ψηφιακό όραμα πήγε περίπατο και ανέλαβε δράση το πατροπαράδοτο τεφτέρι.

Γιατί να ρισκάρεις με κυβερνοχώρους όταν μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου με το χέρι; Ο Βαγγέλης Λιόλιος ήθελε να νιώσει οικεία. Ήθελε, όπως ο ίδιος ομολόγησε με περισσή ειλικρίνεια, να είναι η φάση σαν να πίνουν καφέ. Ε, αυτό το πράγμα κανένας αλγόριθμος στον πλανήτη δεν μπορεί να το προγραμματίσει. Ποιο ρομπότ θα είχε την ευαισθησία να βγάλει κάρτα εισόδου σε ανθρώπους που θα ρωτούσαν τον πρόεδρο τι σκέφτεται τα βράδια πριν κοιμηθεί; Ούτε το πιο εξελιγμένο πρόγραμμα της Silicon Valley δεν θα μπορούσε να γεννήσει τέτοια ερώτηση βάλσαμο.

Άσε που αν το άφηναν στο AI, μπορεί να μπέρδευε τις παραγγελίες στο τέλος. Αντί για το δείπνο στο Ψάριστον στο Νέο Ηράκλειο με εκλεκτά θαλασσινά, μπορεί να τους έστελνε για καμιά πίτσα στο χέρι. Αμαρτία από τον Θεό. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι εξαιρετική όταν θες να πουλήσεις παραμύθι για εκσυγχρονισμό και να μοιράσεις ρόλους στους αφελείς. Όταν όμως πρόκειται για την προσωπική σου ηρεμία, το παραδοσιακό σύστημα με τα τηλεφωνήματα στους κολλητούς αποδεικνύεται ανίκητο. Τόση πρόοδος, τόσα εκατομμύρια πίξελ, για να καταλήξουμε στη γνωστή συνταγή. Έξι δημοσιογράφοι της επιλογής, ένα χαλαρό καφεδάκι κι ένα πιάτο φρέσκο ψάρι για να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Όλα τα υπόλοιπα είναι για να λέμε...