Αποχαιρετιστήρια ομιλία του Στ. Κουκουλεκίδη...

Η μυστηριώδης ομιλία Κουκουλεκίδη στο σεμινάριο, το προαναγγελθέν αντίο και η άρνηση παραγόντων να τον αντικαταστήσουν στο τιμόνι της διαιτησίας.

 

Στο πρόσφατο επιμορφωτικό σεμινάριο, ο Στέλιος Κουκουλεκίδης δεν εμφανίστηκε με τον γνωστό, αέρα του αφεντικού. Καμία σχέση με το παρελθόν. Χαμηλοί τόνοι, φωνή σχεδόν εξομολογητική, βλέμμα βαρύ. Και ξαφνικά, η ατάκα που έκανε τους διαιτητές να κοιτάζονται μεταξύ τους: σας μιλάω για τελευταία φορά. Έτσι, ορθά κοφτά. Χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς επεξηγήσεις, χωρίς τίποτα παραπάνω.

Ο Θεσσαλονικιός δεν είναι χθεσινός. Ξέρει άριστα ότι η καρέκλα που κάθεται δεν έχει πια τα γερά πόδια του παρελθόντος. Βλέπει τι έρχεται στο ελληνικό μπάσκετ, διαισθάνεται τις ανακατατάξεις και καταλαβαίνει ότι το σκηνικό αλλάζει δραματικά. Η εποχή της απόλυτης ασυλίας τελείωσε και το φορτίο γίνεται ασήκωτο.

Το πραγματικό ζουμί, όμως, βρίσκεται πίσω από τις κουρτίνες. Διότι ο Κουκουλεκίδης δεν ξύπνησε ένα πρωί με τάσεις φυγής έτσι στο άσχετο. Η αλήθεια είναι πως η αποχώρησή του έχει ήδη συζητηθεί στους διαδρόμους της ΕΟΚ. Μόνο που λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Όταν επιχειρήθηκε να βρεθεί η φόρμουλα για την επόμενη μέρα, έφαγαν πόρτα. Συγκεκριμένοι κορυφαίοι παράγοντες διαιτησίας αρνήθηκαν κατηγορηματικά να αναλάβουν το ρόλο του αντικαταστάτη. 

Έτσι φτάσαμε στο θέατρο του παραλόγου. Ο άνθρωπος που κάνει κουμάντο θέλει να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια διότι μυρίζει μπαρούτι, αλλά δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος να τον αντικαταστήσει. Η ηχηρή άρνηση αντικατάστασης δημιούργησε ένα εκρηκτικό αδιέξοδο που πλέον δεν κρύβεται ούτε κάτω από τα χαλιά των σεμιναρίων. Οι διαιτητές που άκουγαν τον άλλοτε κραταιό επικεφαλής να τους μιλάει με διάθεση αποστρατείας, κατάλαβαν μια χαρά το μήνυμα.