Τα μαθήματα πατριωτισμού του Σπανούλη, τα παράπονα για τα σαλιγκάρια και η πραγματικότητα πίσω από τη νίκη της Εθνικής επί της Ισπανίας.
Κέρδισε η Εθνική και βγήκε ο Βασίλης Σπανούλης να μας κάνει μαθήματα. Να μας πει για τα σαλιγκάρια που περιμένουν στη γωνία να κράξουν. Για το πόσο πατριώτης είναι ο ίδιος και πώς οι κακοί Έλληνες ξεχνάνε εύκολα. Να ξέρουμε τι λέμε τώρα. Όταν είσαι στον πάγκο της επίσημης αγαπημένης, δεν είσαι στο απυρόβλητο. Ούτε σου χρωστάει κανένας επειδή αποφάσισες να αναλάβεις το κουμάντο.
Μας είπε ότι θα μπορούσε να πάρει μετάλλιο και να φύγει, αλλά έμεινε γιατί είναι πατριώτης. Σοβαρά τώρα; Από πότε η θέση του ομοσπονδιακού προπονητή έγινε πράξη εθνικής αυτοθυσίας; Τι είδους επιχείρημα είναι αυτό σε μια συνέντευξη Τύπου; Αντί να μιλήσει καθαρά για την ουσία, για το γεγονός ότι η ομάδα παρουσίασε εικόνα διάλυσης στα προηγούμενα ματς, πετάει τη μπάλα στην εξέδρα. Φταίει, λέει, η κριτική που ξεπερνάει τα όρια.
Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και πονάει. Η ομάδα σώθηκε επειδή ο Ντίνος Μήτογλου έπαιζε μόνος του με κράμπες και έφτυσε αίμα στο παρκέ. Σώθηκε επειδή στο φινάλε λειτούργησε το ένστικτο της επιβίωσης απέναντι στα πιτσιρίκια της Ισπανίας. Και βέβαια, δεν γίνεται να παραγνωρίσει κανείς τη διαιτησία που έσπρωξε την ελληνική πλευρά στις κρίσιμες φάσεις.
Ουδείς αμφισβητεί ότι το πρόγραμμα είναι εξοντωτικό. Όμως, τα ίδια παράθυρα και το ίδιο καλεντάρι έχουν και οι Ισπανοί και οι Ουκρανοί και όλες οι εθνικές ομάδες. Το να επικαλείσαι συνεχώς την κούραση και να βαφτίζεις κάθε ποδοπάτημα ηρωική αντίσταση είναι η εύκολη λύση. Όταν ο ίδιος δηλώνει ότι η κριτική τον έκανε αυτό που είναι, δεν μπορεί στην επόμενη πρόταση να ενοχλείται επειδή ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι ασκούν κριτική.
Το μέλλον δεν χτίζεται με κηρύγματα περί πατριωτισμού ούτε με επιθέσεις σε όσους δεν χειροκροτούν τυφλά. Το ελληνικό μπάσκετ στεγνώνει από παίκτες, οι σύλλογοι παίζουν με πολλούς ξένους και στην Εθνική ψάχνουν σωσίβιο σε παίκτες που δεν έχουν ανάσες.
.webp)
.webp)
.webp)
COMMENTS