Το βαθύ ρήγμα Κυβέρνησης-ΕΟΚ, οι εκλογές δραπέτευσης και η παγίδα του 45ήμερου. Ο Κομιστής απποκαλύπτει...
Χαίρετε και από μένα, αλλά μεταξύ μας κανείς δεν χαίρεται από την 1η Οκτωβρίου στο ελληνικό μπάσκετ και την ελληνική διαιτησία... Το πρώτο που αποκαλύψαμε ήταν ότι πρώην διαιτητής και νυν κομισάριος φέρεται να εμπλέκεται σε πλαστογραφία παράγοντα ΚΑΕ, ο οποίος κατέθεσε μήνυση...
Κάλπες διαφυγής και κυβερνητική απόσταση
Στα σαλόνια των βορείων προαστίων και στα κυβερνητικά γραφεία της Ηρώδου Αττικού υπάρχει ένας απαράβατος κανόνας: όταν το πολιτικό κόστος αρχίζει να ξεπερνά το όφελος των δημοσίων σχέσεων, οι παλιές συμμαχίες εξαερώνονται πιο γρήγορα κι από espresso σε πλαστικό ποτηράκι. Όσα εκτυλίσσονται τις τελευταίες ώρες στο εγχώριο μπασκετικό και παραπολιτικό παρασκήνιο δεν αποτελούν απλώς τριγμούς, αλλά προάγγελο τεκτονικών ανακατατάξεων. Το ταμπλό δείχνει τα τελευταία δευτερόλεπτα μιας παρτίδας που στράβωσε νωρίς. Επανέρχομαι…
-Στο Μαξίμου και στα πέριξ υπουργικά γραφεία, η εποχή που ο Βαγγέλης Λιόλιος αντιμετωπιζόταν ως το απόλυτο «success story» μιας νέας διοικητικής εποχής ανήκει οριστικά στο χρονοντούλαπο. Η πρόσφατη, ευθεία αντιπαράθεση με τον αναπληρωτή υπουργό Αθλητισμού, Γιάννη Βρούτση, δεν ήταν μια στιγμιαία απώλεια ψυχραιμίας. Ήταν το σαφές σύμπτωμα μιας απομόνωσης που πλέον μετριέται στα δάχτυλα του ενός χεριού και μάλλον περισσεύουν δάχτυλα.
Σε μια περίοδο όπου το κυβερνητικό επιτελείο ζυγίζει προσεκτικά κάθε πολιτική φθορά ενόψει εθνικών εκλογών, κανείς δεν προτίθεται να φορτωθεί στις πλάτες του ένα διαρκές μέτωπο κρίσης στον χώρο του αθλητισμού. Στα πηγαδάκια της ομοσπονδίας συζητείται ήδη έντονα το σενάριο των πρόωρων «εκλογών δραπέτευσης», πριν σκάσουν οι πληροφορίες που κυκλοφορούν για επερχόμενες αποκαλύψεις. Κι αν κάποιοι περίμεναν ότι το πρώτο κύμα θα αφορούσε τη σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων, ήτοι συμβάσεις έργου, προμήθειες και στενές επαγγελματικές σχέσεις με πρόσωπα του περιβάλλοντος του Δ.Σ., οι μυημένοι γνωρίζουν ότι η εκκίνηση θα γίνει από τον παραδοσιακά εύφλεκτο χώρο της διαιτησίας. Τον οποίο όπως γνωρίζετε, τον κατέχω. Και εκεί, οι στενοί συνεργάτες για το ήθος των οποίων πλέκονταν εγκώμια, ίσως βρεθούν στο επίκεντρο αναταράξεων που δύσκολα μαζεύονται.
Όταν ανάβει το φιτίλι στη διαιτησία, τα non-papers για διαφάνεια συνήθως καίγονται πρώτα.
Στρατηγική 2015 και ο ρόλος του «απορροφητήρα»
-Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά καμιά φορά δανείζεται σενάρια από την πρόσφατη πολιτική ιστορία. Όπως κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την υπογραφή του μνημονίου και το δημοψήφισμα, αναζήτησε τη διαφυγή της άμεσης προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία για να προλάβει τη φθορά, έτσι και στην οδό Κηφισιάς φαίνεται να εκκολάπτεται ένα παρόμοιο σχέδιο.
Ο ισχυρός άνδρας της ΕΟΚ, αντιλαμβανόμενος το βαρύ κλίμα και τη φθορά που συσσωρεύεται γύρω από το πρόσωπό του αλλά ακούγοντας το προσωνύμιο «βαρίδι», φέρεται να προκρίνει ως εναλλακτική λύση εμπροσθοφυλακής τον Γενικό Διευθυντή της ομοσπονδίας, Ντίνο Σβερκούνο. Ο ρόλος του έμπιστου τεχνοκράτη μοιάζει ιδανικός για όσους αναζητούν έναν πρόθυμο κυματοθραύστη. Ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης που μπορεί να αναλάβει το διοικητικό φορτίο, να «φάει» τη φθορά της επόμενης ημέρας και ταυτόχρονα να διατηρήσει άθικτες τις υπάρχουσες ισορροπίες του συστήματος, επιτρέποντας στον πραγματικό καθοδηγητή να κινεί τα νήματα μακριά από τα φώτα της ράμπας.
Στην πολιτική και στο μπάσκετ, ο ιδανικός διάδοχος είναι συχνά εκείνος που συμφωνεί να γίνει αλεξικέραυνο.
Το μικρόφωνο των 50 ετών και το άτυπο «χρίσμα»
-Οι παλιοί παράγοντες της Θεσσαλονίκης έχουν δει πολλά στα μάτια τους, αλλά στην επετειακή εκδήλωση για τα 50 χρόνια της ΕΚΑΣΘ, το σκηνικό ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Οι «Γκρίζοι Λύκοι» κατέγραψαν με ακρίβεια μια λεπτομέρεια που μόνο ασήμαντη δεν ήταν: ο Βαγγέλης Λιόλιος παραχώρησε το βήμα στον Ντίνο Σβερκούνο, ο οποίος εκφώνησε ομιλία παρουσία του ίδιου του προέδρου.
Στα χρονικά της ΕΟΚ δεν υπάρχει προηγούμενο όπου υπάλληλος ή εκτελεστικό στέλεχος λαμβάνει τον λόγο σε επίσημο δημόσιο φόρουμ όταν ο εκλεγμένος επικεφαλής βρίσκεται στην αίθουσα. Για όσους γνωρίζουν να διαβάζουν τη γλώσσα του σώματος και τα πρωτόκολλα εξουσίας, η κίνηση αυτή ήταν το άτυπο, δημόσιο «τεστ κοπώσεως» και η έναρξη προβολής του γενικού διευθυντή ως εν δυνάμει ηγετικής φιγούρας της επόμενης φάσης.
Όταν ο μαέστρος αφήνει την μπαγκέτα στον διαχειριστή, το έργο συνήθως έχει φτάσει στο φινάλε.
Το σαφάρι των 50 επαφών και το crash test
-Η παρουσία του κ. Σβερκούνου στη συμπρωτεύουσα, πάντως, δεν περιορίστηκε στους επετειακούς λόγους. Το παρασκήνιο βοά ότι σε κατ’ ιδίαν τετ α τετ συναντήθηκε με τουλάχιστον 50 παράγοντες σωματείων της Βόρειας Ελλάδας. Το αίτημα σαφές, αν και διατυπωμένο με τη δέουσα αστική ευγένεια: «Στηρίξτε μας στην επόμενη μέρα, ό,τι κι αν ακουστεί».
Το σχέδιο προβλέπει αντίστοιχες παρασκηνιακές εξορμήσεις σε ολόκληρη την επικράτεια μέσα στις επόμενες εβδομάδες, σε μια προσπάθεια να χτιστεί ένα προληπτικό ανάχωμα προστασίας απέναντι στο κύμα αποκαλύψεων που αναμένεται να δει το φως της δημοσιότητας. Το κατά πόσο οι παράγοντες της βάσης θα δεχτούν να υπογράψουν λευκή επιταγή για καταστάσεις που δεν γνωρίζουν πλήρως, είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί πολύ σύντομα στα παρκέ.
Η αναζήτηση συμμάχων πριν ξεσπάσει η καταιγίδα δείχνει προνοητικότητα, αλλά δείχνει και ότι τα βαρόμετρα έχουν ήδη πέσει στα τάρταρα.
Το καταστατικό μπλόκο και η καχυποψία του 45ήμερου
-Το εύλογο ερώτημα που πλανάται στην μπασκετική πιάτσα είναι απλό: γιατί ο πρόεδρος, εφόσον διαπιστώνει το αδιέξοδο, δεν παραδίδει προσωρινά τη σκυτάλη σε κάποιο από τα προβεβλημένα στελέχη της παράταξής του, ήτοι τον Ντικούδη, τον Παπανικολάου ή τον Ευαγγέλου; Η απάντηση είναι διπλή και εξαιρετικά ρεαλιστική. Αφενός, το έλλειμμα εμπιστοσύνης είναι βαθύ και αφετέρου, σε συνθήκες πίεσης και πιθανών ελέγχων, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πώς θα αντιδράσουν στελέχη με δικό τους εκτόπισμα και υστεροφημία.
Γιατί όμως θα επιχειρήσει να πάει σε πρόωρες εκλογές; Η απάντηση κρύβεται στο ίδιο το καταστατικό της ΕΟΚ, το οποίο συνέταξε ο ίδιος ο εν δυνάμει πρόεδρος. Σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, η προκήρυξη αναρτάται τουλάχιστον 45 ημέρες πριν από την κάλπη, ενώ οι υποψηφιότητες κατατίθενται εγγράφως 12 ημέρες πριν από τη Γενική Συνέλευση. Ένα διάστημα - αστραπή, όπου οποιαδήποτε προσπάθεια συγκρότησης σοβαρού, αντίπαλου ψηφοδελτίου από τη βάση καθίσταται σχεδόν απαγορευτική. Ο αιφνιδιασμός είναι το πατροπαράδοτο όπλο όσων βιάζονται να κλειδώσουν την επόμενη μέρα πριν προλάβει το γήπεδο να καταλάβει ποιος κρατάει τη σφυρίχτρα.
Στο σκάκι των παραγόντων, όταν δεν εμπιστεύεσαι τους αξιωματικούς σου, παίζεις την παρτίδα με τα πιόνια του χρόνου.
Με ένα... σφύριγμα 🏀
- Κάλπες διαφυγής προ των πυλών: Η ρήξη με τον Γιάννη Βρούτση επιβεβαιώνει την απομόνωση στο Μαξίμου και ενεργοποιεί σενάρια πρόωρης προσφυγής πριν ανοίξουν οι φάκελοι της διαιτησίας.
- Ο «απορροφητήρας» Σβερκούνος: Στρατηγική τύπου 2015 με προώθηση του Γενικού Διευθυντή στον ρόλο του κυματοθραύστη για να απορροφηθεί η φθορά της επόμενης ημέρας.
- Το πρωτοφανές βήμα στην ΕΚΑΣΘ: Υπάλληλος παίρνει τον λόγο σε επίσημο φόρουμ παρουσία του προέδρου, δίνοντας το δημόσιο σήμα του άτυπου χρίσματος.
- Σαφάρι 50 επαφών στον Βορρά: Μυστικές κρούσεις σε παράγοντες για «λευκή επιταγή στήριξης» πριν σκάσουν τα επικείμενα διαιτητικά κύματα.
- Το τρικ του 45ήμερου: Καμία εμπιστοσύνη σε «δελφίνους» και εκλογικός αιφνιδιασμός-αστραπή που στραγγαλίζει κάθε απόπειρα συγκρότησης αντίπαλου ψηφοδελτίου.
%20(1).webp)
.webp)
COMMENTS