Έλεος!!! Μας κράζουν και οι κριτές (όλο το σύμπαν συνομωτεί εναντίον μας...)

Το τι κράξιμο μας ρίχνουν είναι άνευ προηγουμένου. Γράψαμε ότι οι κριτές του Πειραιά υποχρεώθηκαν να ταξιδέψουν 500 χιλιόμετρα και να χαλάσουν ένα σκασμό λεφτά για να ακούσουν τον Ρήγα, τη στιγμή που θα μπορούσε να πάει στο σύνδεσμο όπως πήγε στην πίτα για να τιμηθεί κι αμέσως μας τα "έριξαν" χοντρά!!!

Το τι μας σούρουν δεν περιγράφεται. Μας κατηγορούν ότι δεν ξέρουμε ελληνικά, ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα και γενικά μας ρίχνουν βελάκια. Εμείς σας μεταφέρουμε την ανακοίνωση, όμως, έχουμε ένα και μοναδικό παράπονο: Δεν έβαλαν την πηγή, σε ποιο μπλογκ το διάβασαν ώστε να το μάθουν κι άλλοι. Για όλα τα άλλα θα υπάρξει απάντηση λίαν συντόμως.
«Κρέσσων γαρ οικτιρμού φθόνος»
Με αφορμή νέο δημοσίευμα στο γνωστό blog , που τα τελευταία δύο χρόνια το μοναδικό πράγμα που δεν έχει γράψει για εμάς είναι ότι είμαστε ανθρωπόμορφα τέρατα με κέρατα και ουρές, έχουμε να δηλώσουμε τα παρακάτω :
Εσείς που ξοδεύετε λεφτά και λάσπη σε πληρωμένα δημοσιεύματα, γνωρίζετε ότι το ταξίδι για το σεμινάριο στη Θεσ/κη είναι προαιρετικό και κανείς δεν υποχρεώθηκε να ακολουθήσει. Η πρόσκληση ήταν για το Προεδρείο, αλλά αρκετοί διεθνείς κριτές εκδήλωσαν ενδιαφέρον και φυσικά έγιναν και αυτοί δεκτοί. Επίσης πληρώνουμε από την τσέπη μας, γιατί αυτό επιθυμούμε όλοι και δεν έχουμε μάθει να ζούμε σαν παράσιτα όπως αυτοί που μας εγκαλούν.
Όσο για τον "κύριο" που 'παραπληροφορεί" εδώ και χρόνια τους "αντικειμενικούς" συντάκτες των εν λόγω κειμένων , ο οποίος γνωρίζουμε ότι δεν είναι μέλος του Συνδέσμου μας, καταλαβαίνουμε την απόγνωση του , αφού στο αποτυχημένο αγωνιστικά και διοικητικά πέρασμα του από τον χώρο , από τέτοια σεμινάρια δεν έχει περάσει ούτε από έξω. Δεν κατάλαβε ποτέ ότι είναι άλλο πράγμα να είσαι εκλεγμένος και μάλιστα για πολλοστή φορά και άλλο να σε διορίζουν γιατί δεν μπορείς να εκλεγείς.
Έτσι λοιπόν αφιερώνουμε εξαιρετικά σε αυτόν , στους συντάκτες του blog και σε όσους έχουν προχωρήσει σε ανάλογες αναρτήσεις στο παρελθόν τον τίτλο του κειμένου μας με την ελπίδα να τους βοηθήσουμε να μάθουν και λίγα ελληνικά.