Οι 5 αθλητικές αναγνωρίσεις συνδέσμων και οι 2 μεγάλες εκπλήξεις!!!

 

Οι αθλητικές αναγνωρίσεις στους συνδέσμους διαιτητών μπάσκετ θα έπρεπε να είναι μια τυπική, σχεδόν αυτονόητη διαδικασία. Στην πράξη όμως αποδεικνύονται καθρέφτης μιας βαθύτερης θεσμικής παθογένειας που εδώ και χρόνια όλοι ψιθυρίζουν, λίγοι αγγίζουν και κανείς δεν διορθώνει. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και δεν σηκώνουν ωραιοποιήσεις. Από τους 26 συνδέσμους που απαρτίζουν την ΟΔΚΕ, μόλις πέντε διαθέτουν αθλητική αναγνώριση, ήτοι Θεσσαλονίκη, Αχαΐα, Κατερίνη, Αγρίνιο και Ρόδος. Οι υπόλοιποι απλώς δεν υπάρχουν θεσμικά, τουλάχιστον στα χαρτιά...

Το σοκ μεγαλώνει όταν διαπιστώνει κανείς ότι αθλητική αναγνώριση δεν έχει ο μεγαλύτερος σύνδεσμος της χώρας, η Αθήνα. Ένας σύνδεσμος με ιστορία, όγκο, δύναμη και καθοριστικό ρόλο στη στελέχωση των εθνικών κατηγοριών. Ούτε όμως και ο σύνδεσμος στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος ο νυν αντιπρόεδρος της ΟΔΚΕ, Απόστολος Νικολούλης: της Λάρισας. Εδώ τα ερωτήματα παύουν να είναι απλώς γραφειοκρατικά και γίνονται καθαρά θεσμικά.

Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση του διδύμου των διαιτητών της Α1, Μάνου Τσολάκου και Κώστα Ζακεστίδη. Παρά την εμπειρία τους, την παρουσία τους στο κορυφαίο επίπεδο και τις θέσεις ευθύνης που κατέχουν, δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα έγγραφα για την αθλητική αναγνώριση του συνδέσμου τους. Προφανώς ο χρόνος και η ενέργεια εξαντλήθηκαν στους ορισμούς της Α1 και τα τηλέφωνα στους διαιτητές για την απόδοσή τους και περισσεύματα για θεσμικές εκκρεμότητες δεν υπήρχαν. Το ερώτημα όμως παραμένει. Είναι δυνατόν κορυφαίοι διαιτητές να μην μπορούν να ολοκληρώσουν μια βασική διοικητική διαδικασία;

Η αθλητική αναγνώριση δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η βάση για διαφάνεια, για έλεγχο, για νόμιμη λειτουργία. Χωρίς αυτήν, οι σύνδεσμοι λειτουργούν σε μια γκρίζα ζώνη, όπου όλα φαίνονται σωστά μέχρι να ζητηθούν αποδείξεις. Ποιος ελέγχει, ποιος λογοδοτεί, ποιος αποφασίζει και με ποια θεσμική κάλυψη;

Αν η ΟΔΚΕ θέλει να μιλά για αναβάθμιση της διαιτησίας, οφείλει πρώτα να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Γιατί δεν γίνεται να ζητάς σεβασμό στο παρκέ, όταν εκτός παρκέ λείπουν τα βασικά. Και στο μπάσκετ, όπως και στη ζωή, όποιος δεν έχει χαρτιά, αργά ή γρήγορα εκτίθεται.

ΥΓ. Σύντομα το σχέδιο συρρίκνωσης των συνδέσμων θα πάρει "σάρκα και οστά". Τόσο στην Αττική και στην Θεσσαλία όσο και στη βόρεια Ελλάδα και τα νησιά...