Έφυγε ο άνθρωπος που κράτησε ζωντανό το όνειρο του μπάσκετ...

 

Στην Καλαμάτα, στον ναό της Υπαπαντής, γράφτηκε σήμερα ένας επίλογος που κανείς δεν ήθελε να διαβάσει. Ο Γιάννης Κουτραφούρης έφυγε από τη ζωή στα 75 του χρόνια και το μπάσκετ έγινε φτωχότερο. Όχι μόνο από έναν σπουδαίο παράγοντα, αλλά από έναν άνθρωπο που το υπηρέτησε με ψυχή.

Συγγενείς, φίλοι, συνοδοιπόροι δεκαετιών και άνθρωποι του αθλητισμού στάθηκαν σιωπηλοί, με το βλέμμα χαμηλωμένο και την καρδιά βαριά. Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη. Κάθε λέξη στους επικήδειους έμοιαζε να κουβαλά μνήμες μιας ζωής αφιερωμένης στα γήπεδα. Η κόρη του μίλησε με τρεμάμενη φωνή για τον πατέρα της, για τον άνθρωπο που έβαζε πάντα πρώτα τους άλλους. Εκπρόσωποι της Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ και της Καλαμάτα '80 μίλησαν για τον εργάτη του μπάσκετ, για τον άνθρωπο που δεν αναζητούσε τα φώτα αλλά τα αποτελέσματα.

Για δεκαετίες στάθηκε δίπλα στα παιδιά, στους προπονητές, στα σωματεία. Πίστευε στην ανάπτυξη, στο σωστό χτίσιμο, στην υπομονή. Δεν τον ενδιέφεραν οι τίτλοι, αλλά οι βάσεις. Ήθελε γήπεδα γεμάτα, όχι από φωνές, αλλά από όνειρα.

Σήμερα, το «αντίο» δεν ήταν τυπικό. Ήταν βαθιά ανθρώπινο. Ήταν ένα ευχαριστώ για όλα όσα πρόσφερε χωρίς θόρυβο. Ο Γιάννης Κουτραφούρης μπορεί να έφυγε, όμως το αποτύπωμά του θα μείνει στα παρκέ της Μεσσηνίας και στις καρδιές όσων είχαν την τύχη να συμπορευτούν μαζί του.