Πόσα ακόμα παιδιά κλαίνε στο ελληνικό μπάσκετ; (ως πότε;)

  Υπάρχουν στιγμές στον αθλητισμό που το σκορ στο ταμπλό μοιάζει με υποσημείωση μπροστά στην ωμή αλήθεια. Οι δηλώσεις του Ηλία Παπαθεοδώρου ...

 

Υπάρχουν στιγμές στον αθλητισμό που το σκορ στο ταμπλό μοιάζει με υποσημείωση μπροστά στην ωμή αλήθεια. Οι δηλώσεις του Ηλία Παπαθεοδώρου μετά τη λύτρωση της παραμονής, δεν αποτέλεσαν μια άλλη πανηγυρική συνέντευξη για την παραμονή στην κατηγορία Ήταν μια κατάθεση ψυχής απέναντι σε ένα σύστημα που, όπως κατήγγειλε, επιχείρησε να εξοντώσει όχι μόνο μια ομάδα, αλλά την ίδια την αξιοπρέπεια και την καθημερινότητα των ανθρώπων της. Χαρακτηριστικά ανέφερε: "Όταν κάποιος πειράζει το σπίτι σου και την οικογένειά σου, για εμένα προσωπικά, έτσι όπως έχω μεγαλώσει, με τις αρχές που μου έχει δώσει η οικογένειά μου, αυτομάτως είμαι απέναντί τους. Όποιος πειράξει το παιδί μου, γιατί πείραξαν το παιδί μου, δεν υπάρχει αύριο".

Όταν ένας προπονητής με τη διαδρομή του Παπαθεοδώρου δηλώνει πως η φετινή σωτηρία είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της καριέρας του, τότε το πρόβλημα είναι βαθύ. Η περιγραφή του για «εφιάλτη», για «κηδείες και κόλλυβα» που είχαν ετοιμαστεί προκαταβολικά, και κυρίως για εκβιασμούς και απειλές που έφτασαν μέχρι το κατώφλι του σπιτιού του και την οικογένειά του, σοκάρει. «Πείραξαν το παιδί μου», είπε ο Ηλίας, και αυτή η φράση θα έπρεπε να κάνει τους πάντες στην ΕΟΚ και τα πειθαρχικά της όργανα να ανατριχιάσουν.

Όμως, το ερώτημα που πλανάται πάνω από τα παρκέ είναι ένα:
 

• Πόσα ακόμα παιδιά «κλαίνε» αυτή τη στιγμή στο ελληνικό μπάσκετ;
  
  
• Πόσα παιδιά στην Πάφο, στο σχολικό πρωτάθλημα, ένιωσαν το πετσί τους να καίγεται από την αδικία μιας προδιαγεγραμμένης απόφασης;
  
  
• Πόσοι νεαροί διαιτητές, που αρνήθηκαν να ακολουθήσουν «τας εντολάς», βρέθηκαν στο ψυγείο ή αποχώρησαν ή είδαν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται από συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν στον αθλητισμό και δη το μπάσκετ;
  
  
• Πόσοι νέοι προπονητές, που ξεκινούν με αγάπη για το άθλημα, καταλήγουν να κλαίνε με μαύρο δάκρυ διαπιστώνοντας πως το γήπεδο έχει μετατραπεί σε πεδίο εκβιασμών;

Ο Παπαθεοδώρου μίλησε για 25.000 ευρώ προσωπικά πρόστιμα και 55.000 ευρώ στην ομάδα, για κλήσεις στην Επιτροπή Δεοντολογίας σαν να επρόκειτο για εγκληματίες. Είναι η μέθοδος της εξόντωσης όποιου τολμά να σηκώσει κεφάλι. Όμως, η ιστορία διδάσκει πως οι «αυτοκρατορίες» που χτίζονται στον φόβο και την υποταγή, έχουν πάντα ένα εκκωφαντικό τέλος. Το κάλεσμα του προπονητή του Αμαρουσίου προς όλες τις υγιείς δυνάμεις να μιλήσουν χωρίς φόβο είναι το σύνθημα για την κάθαρση. Το μπάσκετ μεγαλώνει, ο κόσμος επιστρέφει στα γήπεδα, και εκείνοι που προσπαθούν να επιβιώσουν με «άλλους τρόπους» σύντομα θα αποτελούν μια κακή ανάμνηση...