Η ΚΕΔ οφείλει να δώσει στη δημοσιότητα τις βαθμολογίες των διαιτητών από τους πρώτους τέσσερις τελικούς. Η μυστικοπάθεια βάζει φωτιές...
Η σειρά των τελικών φτάνει στο απόλυτο break point. Ένας πέμπτος αγώνας στο ΣΕΦ είναι εξ ορισμού το high-stakes παιχνίδι της χρονιάς. Παίκτες, προπονητές και φίλαθλοι βρίσκονται σε εγρήγορση. Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας επιλέγει για ακόμα μια φορά τον δρόμο της απόλυτης εσωστρέφειας. Και αυτό, είναι το μεγαλύτερο σφάλμα τακτικής.
Δύο παρατηρητές διαιτησίας πληρώθηκαν στον 3ο και 4ο τελικό για να βαθμολογήσουν τις διαιτησίες. Οκτώ μάτια βρέθηκαν σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ και ήταν προσηλωμένα πάνω στους referees. Όλο το μπάσκετ, από τους διοικούντες τις ομάδες μέχρι τον τελευταίο φίλαθλο στην κερκίδα, απαιτεί το αυτονόητο: διαφάνεια και συγκεκριμένα:
- Πώς αξιολογήθηκαν οι διαιτητές από τον πρώτο έως τον τέταρτο τελικό;
- Ποια ήταν τα reports των παρατηρητών για τις φάσεις που έκριναν, όπως χαρακτηριστικά είναι η απόφαση της Τσαρούχα στο πρώτο ματς;
Η μυστικοπάθεια γεννά Καχυποψία
Όταν η ΚΕΔ κρατά τα φύλλα αξιολόγησης κλειδωμένα στα συρτάρια της, δεν προστατεύει τους διαιτητές. Αντίθετα, τους εκθέτει. Εύλογα η έλλειψη επίσημης ενημέρωσης δίνει το δικαίωμα στον καθένα να (παρ)ερμηνεύει τις σφυρίχτρες με οπαδικά κριτήρια και γυαλιά.
Κι αν κάποιοι υποστηρίξουν ότι απλά αποτελεί παρελθόν η βαθμολογία, έχουμε να τους παρουσιάσουμε τον αντίλογο. Με ποια αντικειμενικά κριτήρια θα επιλεγεί η τριάδα του 5ου τελικού; Αν ένας διαιτητής είχε χαμηλό βαθμό στον 2ο τελικό, επί παραδείγματι, πώς η ΚΕΔ θα ορίσει έναν απ' αυτούς στο μεγάλο τελικό τουτ Σαββάτου;
Η σιωπή της ΚΕΔ και κατ' επέκταση της διοίκησης την ΕΟΚ, όπου κατά τα άλλα είναι λαλίστατος ο Ντίνος Σβερκούνος, δεν είναι ασπίδα, αλλά ουσιαστικά ομολογία αδυναμίας διαχείρισης της πίεσης. Η σύγχρονη διαιτησία απαιτεί εξωστρέφεια. Η Euroleague, με όλα τα λάθη της, έχει κάνει βήματα μπροστά, βγαίνοντας δημόσια να παραδεχθεί σφάλματα στο τελευταίο δίλεπτο κρίσιμων αγώνων. Στην εγχώρια Basket League, επιμένουμε σε ένα αναχρονιστικό μοντέλο προστατευτισμού που θυμίζει περασμένες δεκαετίες.

COMMENTS