Ο Λιόλιος χορεύει και ο Ντικούδης χειροκροτάει... (ας κρατήσουν οι χοροί)

Τα τρωτά σημεία στις δηλώσεις Ντικούδη για το ασφαλιστήριο του Γιάννη Αντετοκούνμπο και η προσπάθεια υπεράσπισης της διοίκησης Λιόλιου.

 

Η δημόσια τοποθέτηση του υπευθύνου των Εθνικών ομάδων Δήμου Ντικούδη στο επίσημο web radio της ΕΟΚ δεν αποτέλεσε μια καλά μελετημένη προσπάθεια οικοδόμησης ενός επικοινωνιακού αφηγήματος που εξυπηρετεί ευθέως την ηγεσία του Βαγγέλη Λιόλιου. Γιατί; Ίσως διότι προαλαφείται ως ο πρόεδρος στη μετά Λιόλιου εποχή, μαζί με τους Σβερκούνο και Ευαγγέλου.

Μέσα από έναν λόγο προσεκτικά δομημένο και προ-επεξεργασμένο, επιχειρήθηκε η πλήρης αποδόμηση της κριτικής που ασκείται στη διοίκηση, αφήνοντας ωστόσο εκτεθειμένα αρκετά σημεία ουσίας.  

Το πρώτο και πλέον κραυγαλέο στοιχείο εντοπίζεται στην επιλεκτική επίκληση των οικονομικών δεικτών. Ο ισχυρισμός ότι τα έσοδα της ΕΟΚ εκτοξεύθηκαν από τα 3,5 στα 12 εκατομμύρια ευρώ και ότι οι χορηγίες εξαπλασιάστηκαν αποτελεί κλασικό μοτίβο διοικητικού απολογισμού και αυτοθαυμασμού. "Και μπορώ να πω μπράβο στον εαυτό μας...", είναι μια έκφραση που θα ταίριαζε στην περίπτωση...

Η συγκεκριμένη αναφορά εισήχθη τεχνητά στη συζήτηση για την ασφάλιση του Γιάννη Αντετοκούνμπο, με μοναδικό σκοπό να προβληθεί η οικονομική ευρωστία της παρούσας αρχής έναντι του παρελθόντος. Παράλληλα, η διαβεβαίωση ότι η Ομοσπονδία καταβάλλει ποσό άνω του ενός εκατομμυρίου χωρίς κρατική συνδρομή παρουσιάζεται ως απόδειξη ανεξαρτησίας, αποκρύπτοντας το γεγονός ότι η επιβάρυνση αυτή δεσμεύει ένα τεράστιο μέρος του διαθέσιμου προϋπολογισμού που θα μπορούσε να κατευθυνθεί στις υποδομές.  

Στο αγωνιστικό σκέλος, η αντίφαση γίνεται ακόμα πιο έντονη και μελανή. Ενώ αρχικά αναγνωρίζεται η αποτυχία του παραθύρου του Ιουλίου, η ευθύνη διαχέεται άμεσα σε μια γενικόλογη επίκληση για πανστρατιά, μετακυλίοντας το βάρος στους συλλόγους και στους αθλητές. 

Στην περίπτωση του Γιάννη Αντετοκούνμπο, το αφήγημα μετατοπίζεται αποκλειστικά στον ιατρικό κίνδυνο και στη μεγάλη αποχή του από τα παρκέ, προκειμένου να προστατευθεί η ΕΟΚ από το κόστος της μη συμμετοχής του ηγέτη της. Αποφεύγεται έτσι κάθε συζήτηση για το αν υπήρξε έγκαιρη στρατηγική διαχείριση με το Μαϊάμι ή αν η αδυναμία συμμετοχής του ήταν προδιαγεγραμμένη.  

Ανάλογη προσπάθεια εξωραϊσμού παρατηρείται και στην αξιολόγηση των αναπτυξιακών κλιμακίων. Η δήλωση ότι το μετάλλιο δεν αποτελεί αυτοσκοπό χρησιμοποιείται ως βολικό άλλοθι για να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις από τις αποτυχίες, την ώρα που υπερτονίζεται η πέμπτη θέση της Εθνικής Νέων ως ένδειξη απόλυτης επιτυχίας. Αυτή η διπλή γλώσσα, όπου οι επιτυχίες πιστώνονται στη διοίκηση ενώ τα αρνητικά αποτελέσματα αποδίδονται σε συγκυρίες, αποκαλύπτει μια θεσμική τακτική άμυνας.  

Τέλος, η στοχοποίηση μερίδας του Τύπου ως φορέων ασύστολων ψευδών εξυπηρετεί την κατασκευή ενός εξωτερικού εχθρού, συσπειρώνοντας τον οργανισμό γύρω από την προεδρία. Αντί να απαντηθούν με επίσημα παραστατικά τα ερωτήματα για τα ακριβή κονδύλια και τα πρωτόκολλα των ασφαλιστηρίων, η συζήτηση μεταφέρεται σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο, επιβεβαιώνοντας ότι προτεραιότητα παραμένει η πολιτική προστασία του προέδρου και η διατήρηση της αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας του στο ελληνικό μπάσκετ.  

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΝΤΙΚΟΥΔΗ

Η ειδική ασφάλιση του Γιάννη Αντετοκούνμπο ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως και καταβάλλεται εξ ολοκλήρου από τα αυξημένα έσοδα της ΕΟΚ, χωρίς καμία κρατική ενίσχυση.

Η μη συμμετοχή του στα προκριματικά αποφασίστηκε λόγω της πολύμηνης αποχής του από τον Μάρτιο για να αποτραπεί ο κίνδυνος υποτροπής και σωματικής καταπόνησης.

Η κατάκτηση μεταλλίων στα μικρά κλιμάκια δεν αποτελεί αυτοσκοπό μπροστά στον στρατηγικό στόχο της διαρκούς τροφοδότησης της Εθνικής Ανδρών με έτοιμους πρωταγωνιστές.