Η τελευταία αγωνιστική άφησε μια πικρή γεύση στους ανθρώπους του μπάσκετ, όχι για ένα μεμονωμένο λάθος, αλλά για τη συνολική αδυναμία των διαιτητικών τριάδων να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις υψηλής έντασης. Η έλλειψη σταθερού κριτηρίου και η επιλεκτική παρακολούθηση των φάσεων δημιούργησαν μια επικίνδυνη ανισορροπία στο παρκέ, γεγονός που φάνηκε στα ματς του Άρη με τον Παναθηναϊκό και του Αμαρουσίου με τον Πανιώνιο...
Είναι σαφές ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα μετά το επεισόδιο στο ματς Προμηθέας - Άρης λειτούργησε ως τροχοπέδη. Οι διαιτητές εμφανίστηκαν στο γήπεδο με «δεμένα χέρια», προσπαθώντας να αποφύγουν την έκθεση, με αποτέλεσμα να χάσουν τη διαιτητική προσωπικότητά τους.
Το μεγαλύτερο σφάλμα της αγωνιστικής ήταν η εμμονή των διαιτητών να παρακολουθούν μόνο τη μπάλα. Ουκ ολίγες περιπτώσεις κρατημάτων και σπρωξιμάτων μακριά από τη μπάλα έμειναν ατιμώρητες.
Η έλλειψη κοινής γραμμής εντός της ίδιας της τριάδας ήταν εξόφθαλμη. Επαφές που σφυρίζονταν ως φάουλ στη μία πλευρά του γηπέδου, θεωρούνταν ελάσσονες στην άλλη. Αυτή η ανισορροπία εκνευρίζει τους παίκτες και «πυροδοτεί» τους πάγκους, καθώς κανείς δεν γνωρίζει πλέον τι επιτρέπεται και τι όχι.
Εν κατακλείδι, η διαιτησία δεν κρίνεται μόνο από το αν η μπάλα βγήκε έξω ή αν το σουτ ήταν εντός χρόνου. Κρίνεται από την ικανότητα να επιβάλλεις το ίδιο κριτήριο από το 1' έως το 40'. Όταν οι διαιτητές ξεχνούν να κοιτάξουν μακριά από τη μπάλα και αφήνουν το physicality να ξεφύγει, τότε δεν διευθύνουν τον αγώνα, απλώς τον παρακολουθούν...

0 Σχόλια
Καλώς ήρθατε στη Γκρίζα Ζώνη. Ο διάλογος για τη διαιτησία είναι ευπρόσδεκτος, αρκεί να γίνεται με επιχειρήματα και σεβασμό. Υβριστικά ή προσβλητικά σχόλια δεν θα εγκρίνονται.