Το ελληνικό μπάσκετ, ένα άθλημα που ιστορικά έχει χαρίσει τις μεγαλύτερες συγκινήσεις στη χώρα, φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια διολισθαίνει σε μια ιδιότυπη «δικαστική εσωστρέφεια». Η μετάβαση από το παλαιό καθεστώς στη νέα διοικητική εποχή της Ομοσπονδίας δεν έφερε μόνο αλλαγή προσώπων, αλλά και μια ριζική μεταβολή στον τρόπο διαχείρισης των εσωτερικών κρίσεων. Εκεί που άλλοτε κυριαρχούσε η πολιτική της εξομάλυνσης και της διαμεσολάβησης, σήμερα παρατηρείται μια έντονη προσφυγή σε δικαστικές αίθουσες και πειθαρχικά όργανα, δημιουργώντας ένα κλίμα που ταλανίζει τον χώρο.
Με την ανάληψη των καθηκόντων της νυν διοίκησης, διαπιστώθηκε μια δυσκολία στην εξεύρεση κοινού κώδικα επικοινωνίας με τους παράγοντες των συλλόγων. Η επιλογή της ηγεσίας να απαντά σε κάθε μορφή αιχμηρής κριτικής ή έντονης διαμαρτυρίας (και για διαιτησία) μέσω της νομικής οδού και της πειθαρχικής επιτροπής, έχει δημιουργήσει μια απόσταση ανάμεσα στη θεσμική αρχή και τα κύτταρα του αθλήματος. Η συγκρότηση και η ενεργοποίηση της πειθαρχικής εντός της Ομοσπονδίας, αν και τυπικά σύννομη, εκλαμβάνεται από πολλούς ως ένας μηχανισμός πίεσης παρά ως ένα μέσο απονομής δικαιοσύνης.
Στο παρελθόν, επί των προηγούμενων μακροχρόνιων θητειών, η φιλοσοφία ήταν διαφορετική. Η ΕΟΚ απέφευγε τη μετατροπή των αθλητικών διαφορών σε ποινικές ή αστικές διενέξεις. Ο ρόλος του αθλητικού δικαστή και του αθλητικού εισαγγελέα ήταν οι καταλυτικές βαλβίδες αποσυμπίεσης, χωρίς η ίδια η Ομοσπονδία να μετατρέπεται σε διάδικο μέρος εναντίον των ίδιων των μελών της. Αυτή η «θεσμική απόσταση» διασφάλιζε ότι οι προσωπικές αντιπαραθέσεις δεν θα επισκίαζαν το άθλημα.
Σκεφτείτε ότι ακόμα και στην περίπτωση του έκπτωτου Καφέ και των συν αυτώ, που υποστήριζε ότι η ΕΟΚ είναι "εγκληματική οργάνωση", δεν "άνοιξε μύτη". Ενώ η υπόθεση μπήκε στο αρχείο λόγω έλλειψης στοιχείων, ενώ ο Καφές δυσφήμισε τον χώρο της διαιτησίας και κατ' επέκταση του μπάσκετ, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος ουδέποτε ασχολήθηκε. Και μάλιστα, έδωσε οδηγία και στους παράγοντες που θίχτηκαν να μην ασχοληθούν, με τη δικαιολογία ότι ο Καφές πήρε τη μεγαλύτερη απάντησή του...
Το Χρονικό μιας Κλιμακούμενης Σύγκρουσης
Η πρόσφατη κλιμάκωση της έντασης αποτυπώνεται με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο στις εξελίξεις των τελευταίων μηνών. Η ρήξη μεταξύ της ηγεσίας της Ομοσπονδίας και προέδρου μικρομεσαίας ΚΑΕ αποτελεί το αποκορύφωμα μιας σειράς γεγονότων που ξεκίνησαν από τον Δεκέμβριο του 2025.
Όλα ξεκίνησαν από αντιδράσεις για διαιτητικές αποφάσεις, οι οποίες σύντομα ξέφυγαν από το πλαίσιο των γηπέδων. Μετά από συγκεκριμένο αγώνα πρωταθλήματος τον Φεβρουάριο του 2026, η κατάσταση εκτραχύνθηκε. Η Ομοσπονδία, απαντώντας σε επικοινωνίες που κρίθηκαν ως απειλητικές και συκοφαντικές, αποφάσισε μια άνευ προηγουμένου δέσμη ενεργειών:
- Ποινικές διώξεις για εκβίαση και απειλή.
- Προσφυγή στη FIBA και την Επιτροπή Δεοντολογίας.
Η κίνηση αυτή, αν και παρουσιάζεται ως προστασία του θεσμού της διαιτησίας, αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα: ότι δεν αντέχεται ο αντίλογος...
Η Σχέση Παραγόντων - Διαιτησίας και το Μέλλον
Η στοχοποίηση της διαιτησίας αποτελεί μια διαχρονική παθογένεια, όμως η μετατροπή της σε πεδίο δικαστικών μαχών «υψηλών τόνων» υπονομεύει την ίδια την αξιοπιστία του προϊόντος. Όταν η διοίκηση της Ομοσπονδίας επιλέγει τον δρόμο των μηνύσεων αντί του διαλόγου, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι οι «κόκκινες γραμμές» δεν χαράσσονται με κανονισμούς, αλλά με δικαστικά έγγραφα.
Η εμπλοκή διεθνών φορέων (FIBA) και η συνεχής παραπομπή σε επιτροπές δεοντολογίας για ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα των αγώνων, δείχνουν αδυναμία. Αδυναμία να "ακούσει" η ΕΟΚ, αδυναμία να επιβάλλει τον διάλογο, αδυναμία να επικοινωνήσει με παράγοντες.

0 Σχόλια
Καλώς ήρθατε στη Γκρίζα Ζώνη. Ο διάλογος για τη διαιτησία είναι ευπρόσδεκτος, αρκεί να γίνεται με επιχειρήματα και σεβασμό. Υβριστικά ή προσβλητικά σχόλια δεν θα εγκρίνονται.