Ποιοι διαιτητές πρέπει να σφυρίξουν στους επερχόμενους τελικούς και ποιοι επιβάλλεται να μείνουν εκτός. Οδηγός της ΚΕΔ για διαφάνεια-διαιτητές.
Οι επερχόμενοι τελικοί πλησιάζουν και η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις που θα κρίνουν την ομαλότητα και την αξιοπιστία των αγώνων. Μετά από χρόνια καχυποψίας, όπου οι διαδικασίες έδιναν την εντύπωση πως λειτουργούν αδιαφανώς, πίσω από κλειστές πόρτες και θυμίζοντας... «κονκλάβιο του Πάπα», απαιτούνται δραστικές κινήσεις τόσο στα πρόσωπα που θα επιλεγούν όσο και στον ίδιο τον τρόπο ορισμού τους.
Οι ρέφερι που πρέπει να μείνουν εκτός
Προκειμένου να αποφευχθούν οι γνωστές αντιδράσεις και να μην δοθεί το παραμικρό "πάτημα" στις ομάδες να αμφισβητήσουν τις επιλογές, τα μέλης της ΚΕΔ οφείλουν να αποκλείσουν διαιτητές που στο πρόσφατο παρελθόν έχουν συνδεθεί με σκιές γύρω από την εικόνα, την αξιοπιστία ή την αδιαφανή διαχείριση των αγώνων.
Συγκεκριμένα, κρίνεται επιβεβλημένο να τεθούν εκτός ορισμών των τελικών οι Τσαρούχα για ευνόητους λόγους, Χριστινάκης λόγω του ότι δεν θα αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα ως διαιτητής παρά μόνο ως... μποξέρ, και ο Μαγκλογιάννης λόγω των έντονων διαμαρτυριών που προκαλεί η παρουσία του. Παράλληλα, οι Κάρδαρης και Ζαχαρής πρέπει να μείνουν μακριά εξαιτίας των γεγονότων περασμένων χρόνων που ακόμα βαραίνουν το κλίμα.
Εκτός επιλογών, όμως, πρέπει να βρεθούν και οι Παπαπέτρου, Θεωνάς και Κατραχούρας. Στο πρόσωπό τους δεν προστίθεται μόνο το μειονέκτημα των λιγότερων αγώνων στη σεζόν, αλλά κυρίως το γεγονός της υπέρβασης του ορίου ηλικίας. Και εν κατακλείδι, το γεγονός ότι διανύουν το τελευταίο χρόνο. Σε παιχνίδια τέτοιας έντασης, η ΚΕΔ οφείλει να κοιτάξει το μέλλον και όχι να ανακυκλώνει πρόσωπα που έχουν κλείσει τον κύκλο τους στις μεγάλες κατηγορίες.
Οι ιδανικές τριάδες διεθνών διαιτητών
Στον αντίποδα, η επιλογή των ρέφερι για τα κρίσιμα παιχνίδια πρέπει να εστιαστεί σε πρόσωπα με «έξωθεν καλή μαρτυρία», τα οποία διαθέτουν την απαιτούμενη εμπειρία να διαχειριστούν την πίεση τέτοιων αγώνων, έχοντας πλήρη γνώση τόσο του γράμματος όσο και του πνεύματος των Κανονισμών. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, η καλύτερη σύνθεση που θα μπορούσε να διασφαλίσει την ομαλότητα είναι η παρακάτω:
- Η πρώτη επιλογή: Πουρσανίδης, Καρπάνος, Τηγάνης.
- Η εναλλακτική τριάδα: Πουρσανίδης, Πιτσίλκας, Καρπάνος.
Οι τέσσερις αυτοί διαιτητές είναι διεθνούς βεληνεκούς, με τους Πουρσανίδη και Καρπάνο να εκπροσωπούν τη FIBA, και τους Τηγάνη και Πιτσίλκα να σφυρίζουν στο κορυφαίο επίπεδο της Euroleague. Πρόκειται για επιλογές που εξασφαλίζουν το κύρος των αναμετρήσεων και μπορούν να επιβάλουν τον νόμο στο παρκέ χωρίς να γίνονται οι ίδιοι πρωταγωνιστές.
Η αλλαγή της διαδικασίας: Κλήρωση και «όλα στο φως»
Η κάθαρση και η ομαλότητα, ωστόσο, δεν εξασφαλίζονται μόνο από τα πρόσωπα, αλλά κυρίως από τη διαδικασία. Για να εκλείψει η δυσπιστία απέναντι στην ΚΕΔ, προτείνεται η κατάργηση των απευθείας ορισμών και η διενέργεια ανοιχτής κλήρωσης με τη φυσική παρουσία εκπροσώπων των σωματείων, αλλά και της ΟΔΚΕ, όπως ακριβώς ορίζει ο αθλητικός νόμος. Μια τέτοια κίνηση θα ακύρωνε τις ενστάσεις γύρω από τον ρόλο του συμβούλου διαιτησίας.
Επιπλέον, η επιτροπή θα πρέπει να συνεδριάζει και να ανακοινώνει τους ρέφερι μία ημέρα πριν την έναρξη των τελικών, και όχι με μυστικοπάθεια μία ώρα πριν το τζάμπολ. Οι πρακτικές της τελευταίας στιγμής γεννούν εκ προοιμίου αδιαφάνεια. Η διεύρυνση των διαιτητών στην κληρωτίδα και η πλήρης διαφάνεια μπορούν να λειτουργήσουν ως η απόλυτη «βαλβίδα εκτόνωσης» σε ένα περιβάλλον που παραδοσιακά ταλαιπωρείται από αμφισβήτηση και εντάσεις.
COMMENTS