Αλήθεια, οι Β Λιόλιος και Β. Ντάκουρης που προεκλογικά κατηγορούσαν τον Γ. Βασιλακόπουλο για αδιαφάνεια και αποφυγή της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ, τι λένε;
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς στην ελληνική μπασκετική πραγματικότητα, ορισμένοι άνθρωποι που έχουν ταχθεί να υπηρετούν τους κανόνες, τη δικαιοσύνη και το «fair play», παθαίνουν ξαφνική αλλεργία όταν οι κανόνες αυτοί ξεφεύγουν από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου και αγγίζουν την προσωπική τους τσέπη. Η πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) να μοιράσει πρόστιμα σε παράγοντες της ΚΑΕ Προμηθέας και διαιτητές της Α1 επειδή «ξέχασαν» (ή σκοπίμως παρέλειψαν) να υποβάλουν το αποδεικτικό κατάθεσης ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ για τα περασμένα έτη, αποτελεί μνημείο θράσους και θεσμικής απαξίωσης. Το λαϊκό ρητό ότι «το ψάρι μυρίζει από το κεφάλι» βρίσκει εδώ την απόλυτη δικαίωσή του, καθώς η σήψη ξεκινά ακριβώς από εκείνους που υποτίθεται ότι διασφαλίζουν την τήρηση της νομιμότητας. Αλήθεια, οι Βαγγέλης Λιόλιος και Βασίλης Ντάκουρης που προεκλογικά κατηγορούσαν τον Γ. Βασιλακόπουλο για αδιαφάνεια και αποφυγή της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ, τι λένε τώρα;
Αναρωτιόμαστε, αλήθεια, με ποιο ηθικό ανάστημα ένας διαιτητής θα σφυρίξει μια παράβαση, θα επιβάλει μια τεχνική ποινή ή θα κρίνει την τύχη ενός αγώνα, όταν ο ίδιος υποπέφτει σε μια τόσο σοβαρή θεσμική παράβαση απέναντι στην ίδια την Πολιτεία; Όταν ο κοινός πολίτης απειλείται με εξοντωτικές κυρώσεις για την παραμικρή φορολογική του εκκρεμότητα, οι διαιτητές φαίνεται να θεωρούν ότι βρίσκονται στο απυρόβλητο, υπεράνω του νόμου 2725/1999.
Η διαφάνεια δεν είναι αλά καρτ. Δεν μπορείς να απαιτείς τυφλή υπακοή στις αποφάσεις σου στο παρκέ, όταν εσύ ο ίδιος κλείνεις προκλητικά το μάτι στους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους, αρνούμενος να δικαιολογήσεις το πώς απέκτησες όσα κατέχεις.
Τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν από την ΕΕΑ δεν είναι απλώς ένα «χαστούκι στα δάχτυλα» για ανθρώπους που κινούνται στα υψηλά κλιμάκια του επαγγελματικού αθλητισμού, αλλά μια ξεκάθαρη καταγραφή θεσμικής ανευθυνότητας. Η λίστα, όπως αποτυπώνεται στο επίσημο έγγραφο, περιλαμβάνει ηχηρά ονόματα της ελληνικής διαιτησίας που «συνελήφθησαν» αδιάβαστα:
Επαμεινώνδας Χριστινάκης (Διαιτητής Α1) – Πρόστιμο 5.000 ευρώ
Παναγιώτης Λεβεντάκος (Διαιτητής Α1) – Πρόστιμο 2.000 ευρώ
Αλέξανδρος Ζιώγας (Διαιτητής Α1) – Πρόστιμο 1.000 ευρώ
Θεοφάνης Καλογριάς (Διαιτητής Α1) – Πρόστιμο 1.000 ευρώ
Στέφανος Τσιρτσιμάλης (Παρατηρητής) – Πρόστιμο 1.000 ευρώ
Το πραγματικό ζήτημα λοιπόν δεν είναι οικονομικό, αλλά βαθιά ηθικό και κοινωνικό. Η μη υποβολή Πόθεν Έσχες δεν είναι μια απλή γραφειοκρατική παράλειψη αλλά μια συνειδητή επιλογή απόκρυψης. Είναι η άρνηση να απαντηθεί το θεμελιώδες ερώτημα που οφείλει να απαντήσει κάθε δημόσιο πρόσωπο ή πρόσωπο με θεσμικό ρόλο: «Πού τα βρήκες;»
COMMENTS