Πώς η τεχνολογική πλατφόρμα της ΕΟΚ μετατρέπει τις τοπικές Ενώσεις σε παραρτήματα. Το παρασκήνιο του απόλυτου ελέγχου και ο ρόλος της ΓΓΑ.
Μας τα έχουν κάνει τσουρέκια με τον περίφημο εκσυγχρονισμό και την ψηφιοποίηση στο ελληνικό μπάσκετ. Να ξέρουμε τι λέμε. Κανένας δεν είναι κατά της τεχνολογίας. Ούτε κανείς νοσταλγεί τα καρμπόν, τα χαρτιά και τα φαξ περασμένων δεκαετιών. Το κόλπο, όμως, δεν παίζεται εκεί. Το κόλπο στήνεται στο πώς, με περιτύλιγμα τα ηλεκτρονικά φύλλα αγώνα και τις πλατφόρμες, αλλάζει από τα θεμέλια η διοικητική αρχιτεκτονική.
Με απλά λόγια άλλο πράγμα είναι να βοηθάς τη λειτουργία των τοπικών Ενώσεων και άλλο, ολότελα διαφορετικό, να τις αδειάζεις από εξουσία και από χρήμα, μετατρέποντάς τες σε απλά παραρτήματα της κεντρικής διοίκησης άνευ δικαιωμάτων. Σαν άδεια πουκάμισα...
Επί του θέματος. Στην ΕΟΚ του Βαγγέλη Λιόλιου τα πράγματα κινούνται με χειρουργική ακρίβεια. Όταν ο ορισμός των αγώνων, η διαχείριση της διαιτησίας, τα αιτήματα των σωματείων και τα δεδομένα περνούν όλα μέσα από έναν κεντρικό σέρβερ, τότε οι τοπικές Ενώσεις χάνουν την ουσία της ύπαρξής τους. Δεν μιλάμε για εξυπηρέτηση, μιλάμε για απόλυτη συγκέντρωση εξουσίας. Στην αρχή το πουλάνε ως αποτελεσματικότητα και στο φινάλε καταλήγει σε ένα καθεστώς όπου κανένας δεν έχει το ανάστημα να διαφωνήσει με την κεντρική εξουσία.
Οι Ενώσεις δεν φτιάχτηκαν για να κάνουν τα θελήματα του εκάστοτε προέδρου. Έχουν εκλεγμένες διοικήσεις, που ψηφίζονται από τα σωματεία, έχουν γνώση των τοπικών ιδιαιτεροτήτων και υποτίθεται πως λειτουργούν ως θεσμικό αντίβαρο. Αν τις απονευρώσεις, αν τις καταστήσεις διακοσμητικές σφραγίδες, τότε παύει να υπάρχει διάλογος. Μένει μόνο η εντολή από πάνω προς τα κάτω.
Και εδώ μπαίνει στο κάδρο και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Δεν μπορεί η Πολιτεία να σφυρίζει αδιάφορα όταν το αυτοδιοίκητο στραγγαλίζεται με ψηφιακό τρόπο. Εάν η ΓΓΑ θέλει τις Ενώσεις να υπάρχουν μόνο στα χαρτιά για να μοιράζουν μετάλλια, ας βγει να το πει καθαρά. Διαφορετικά, οφείλει να βάλει φρένο στην καταστρατήγηση της περιφερειακής αυτονομίας. Η ψηφιακή αναβάθμιση δεν μπορεί να λειτουργεί ως εργαλείο διοικητικής υποταγής.

«Ούτε ο Καίσαρας να ήταν…»
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιαβάζω τα άρθρα σας, αλλά και κάποια από τα σχόλια των αναγνωστών σας, και ως απλός φίλαθλος που παρακολουθεί τις εξελίξεις, έχω την αίσθηση ότι η διοίκηση Λιόλιου, με σταθερά βήματα, οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό των βασικών αρμοδιοτήτων:
από τη διεξαγωγή των τοπικών πρωταθλημάτων και τον ορισμό των διαιτητών από τις περιφερειακές ΚΕΔ, μέχρι και τα οικονομικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν σωματεία και Ενώσεις.
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτή είναι η εικόνα που αποκομίζω διαβάζοντας όσα συμβαίνουν.
Το ερώτημα είναι: υπάρχει κάποιος θεσμικός αντίβαρος σε αυτή την κατάσταση; Μπορεί κάποιος να βάλει ένα φρένο, αν πράγματι εξελίσσονται έτσι τα πράγματα;