Υπόθεση Λιόλιου: Φουλ επίθεση και η αναμονή των Ντικούδη, Ευαγγέλου

Δεν έχει μάθει ο Βαγγέλης Λιόλιος να εμπιστεύεται ανθρώπους που γνώρισε τελευταία στο μπάσκετ. Ακούει μόνο τους έμπιστους συνεργάτες του.

 

Η ιστορία Προμηθέα-Λιόλιου έχει, πια, ξεφύγει από τα στενά όρια μιας μπασκετικής διένεξης. Η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού έλαβε θέση, επιβάλλοντας πρόστιμο 50.000 ευρώ στον πρόεδρο της ΕΟΚ και ανακαλώντας τόσο το πιστοποιητικό της ΚΑΕ για τη φετινή σεζόν όσο και τις εγκρίσεις μεταβίβασης μεριδίων που αντιστοιχούν σε σχεδόν το σύνολο των μετοχών της ομάδας. Ο Προμηθέας, από την άλλη, κάνει λόγο για παράνομες αποφάσεις και υπόσχεται δικαίωση, ενώ το θέμα φαίνεται πως θα απασχολήσει και την ΕΦΙΠΗΔ, καθώς και την Εισαγγελία.

Μέχρι εδώ, τα γεγονότα. Είναι άλλωστε γνωστά. Το ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται μόνο σε αυτά.

Νομικά, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη που να υποχρεώνει τον Λιόλιο σε παραίτηση από την προεδρία της Ομοσπονδίας. Έχει κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσει τις αποφάσεις. Έχει κάθε δικαίωμα να προσφύγει, να διεκδικήσει δικαίωση. Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. 

Ηθικά όμως το πράγμα περιπλέκεται. Μιλάμε για τον άνθρωπο που εκπροσωπεί θεσμικά όλο το ελληνικό μπάσκετ. Δεν είναι, δα, το ίδιο να κρίνεται ένας απλός παράγοντας με το να κρίνεται ο πρόεδρος κοτζάμ ΕΟΚ.

Θα μπορούσε ο Λιόλιος να επιλέξει τη λύση της προσωρινής αποχής, όμως το  επιτελείο του τον συμβούλεψε να μην το κάνει, διότι θα δείξει ένα είδος παραδοχής. Είναι και το άλλο. Αν παραδώσει προσωρινά την προεδρία, τότε ο επόμενος πρόεδρος θεωρείται και ο εν δυνάμει υποψήφιος της πλευράς του. Κι αυτό δεν το θέλει με τίποτα ο Βαγγέλης Λιόλιος. Ούτε τον Ντικούδη θέλει, αλλά ούτε τον Ευαγγέλου, παρ' ότι ο πρώτος είναι ο προσωπικός χειροκροτητής του και ο δεύτερος έχει αναλάβει το δύσκολο κομμάτι της ψηφιακής διαικυβέρνησης...

Κακά τα ψέματα. Δεν έχει μάθει ο Βαγγέλης Λιόλιος να εμπιστεύεται ανθρώπους που γνώρισε τελευταία στο μπάσκετ. Ακούει μόνο τους έμπιστους συνεργάτες του. Όπως τον Ντίνο Σβερκούνο... Και το ένστικτό του που τον προστάζει: φουλ επίθεση... 

   

Από εδώ και πέρα, η δικαστική διαδρομή θα δείξει το τυπικό αποτέλεσμα. Το ερώτημα της θεσμικής ευθύνης, όμως, δεν χρειάζεται δικαστική απόφαση για να τεθεί και παραμένει ανοιχτό.