Ο δημοκράτης κύριος Βαγγέλης Λιόλιος που αυτοδιαψεύστηκε ξανά... (πρόεδρε, ο καθαρός ουρανός δεν φοβάται τις αστραπές)

Η επιλογή της ΕΟΚ να κλειδώσει τα σχόλια στην ανακοίνωση Λιόλιου δείχνει θεσμικό πανικό. Η ανάλυση των «Γκρίζων Λύκων» για την επικοινωνιακή γκέλα.

Όταν διοικείς έναν οργανισμό με το μέγεθος και την κοινωνική επίδραση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, οφείλεις να αντιλαμβάνεσαι ότι η Εθνική ομάδα δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Ανήκει στον κόσμο που την ακολουθεί, ανήκει στους φιλάθλους που πληρώνει εισιτήριο, που αγωνιά. Το να στερείς από αυτόν τον κόσμο το δικαίωμα της κριτικής, ακόμα και της έντονης ή της άδικης, είναι μια ξεκάθαρα αντιδημοκρατική πρακτική που θυμίζει άλλες, σκοτεινές εποχές...

Ο Ντίνος Σβερκούνος έδωσε εντολή να κλείσουν τα σχόλια, ώστε να προστατεύσει τον Βαγγέλη Λιόλιο από τη δημόσια κατακραυγή. Το αποτέλεσμα; Κατάφερε το ακριβώς αντίθετο. Οδήγησε σε ένα απόλυτο επικοινωνιακό «μπούμερανγκ». Η εικόνα μιας Ομοσπονδίας που φοβάται τις γνώμες των ίδιων των φιλάθλων της δείχνει πανικό και έλλειψη επιχειρημάτων.

Η δημοκρατία στο σπορ δεν είναι α λα καρτ. Δεν μπορείς να ζητάς τη στήριξη των φιλάθλων στις επιτυχίες και να του επιβάλλεις λογοκρισία στις αποτυχίες. Όταν επιλέγεις τον δρόμο της σιωπής και των «ελεγχόμενων» αντιδράσεων, χάνεις και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας που σου έχει απομείνει στη συνείδηση των φιλάθλων. 

Όλοι θυμόμαστε ότι στην πρώτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ως πρόεδρος της ΕΟΚ υπέπεσε σε τόσες γκέλες, που δεν ξανακάλεσε τους δημοσιογράφους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, κε Βαγγέλη Λιόλιο, δεν κρύβεσαι πίσω από μια γραπτή δήλωση του γενικού διευθυντή σου. Ως πραγματικός ηγέτης την αντικαθιστάς με τη ζωντανή λογοδοσία. Όφειλες να καθόσουν απέναντι στους δημοσιογράφους, χωρίς χρονικό περιορισμό και χωρίς «επιλεγμένες» ερωτήσεις.

Όφειλες να εξηγήσεις τι έφταιξε. Από το πλάνο προετοιμασίας και τις επιλογές των προσώπων, μέχρι τη στελέχωση των εθνικών κλιμακίων. Ο φίλαθλος κόσμος δικαιούται να ακούσει την αλήθεια κοιτώντας σε στα μάτια, όχι μέσα από ένα «κλειδωμένο» post στα social media.

Η ανάληψη ευθύνης σημαίνει ότι αναγνωρίζεις ότι υπάρχει συγκεντρωτικό μοντέλο. Μόλις πριν από λίγο καιρό έλεγες σε συνέντευξη αλλά και στους υπαλλήλους της ΕΟΚ ότι ο Οργανισμός δεν χρειάζεται πρόεδρο και γενικό διευθυντή!!! Αυτοδιαψεύστηκε σε μόλις μια εβδομάδα!!!

Τοξικά φαινόμενα όπως οι σκιές στις wild cards της Elite League, οι εσωτερικές έριδες στη διαιτησία και οι παρεμβάσεις σε τοπικό ή σχολικό επίπεδο θα έπρεπε να κοπούν μαχαίρι. Η Ομοσπονδία οφείλει να είναι εγγυητής της ισονομίας, όχι ρυθμιστής των ισορροπιών.

Εν κατακλείδι, αν το οικοδόμημα που διοικείς καταρρέει αγωνιστικά και ηθικά στη συνείδηση του κόσμου, δεν οχυρώνεσαι πίσω από τη θεσμική σου ασυλία. Ούτε αναφωνείς: "Μα είμαι ο θεσμός". Δίνεις το δικαίωμα στο ίδιο το άθλημα να αποφασίσει αν μπορείς να είσαι μέρος της λύσης ή αν αποτελείς το πρόβλημα.